Jesus Almeyda

Futbolcu Kartları-Britanya Nostalji

2011-08-06T18:30:00.005+03:00

Britanya'dan nostaljik belki de türünün ilk örnekleri futbolcu kartları. Üstte 1907-1919 arasında Manchester United'da oynamış sol kanat George Stacey'nin 1909 tarihli bir kartı. Alttaki ise Britanya futbol tarihinin ilk süperstarlarından William "Billy" Meredith'e ait bir kart. United'dan tekrar City'e geçmiş olduğu döneme ait olduğuna göre tahminen 1921'e ait. 15 yıl Manchester United 15 yıl Manchester City'de oynamış futbolun ilk efsanelerinden. Bıyıklı şehir efendisi topçuların ataları. Saygılar.

Bir Tek Anılar Kaldı Elimde

2011-05-17T22:27:00.003+03:00

Galatasaray taraftarı olarak son 10 yılda geçirdiğimiz travmanın sebebi biraz da uçlarda yaşanılan başarılar ve başarısızlıklar. Ama gerçek şu ki -en azından kendi adıma- geri dönüp baktığımda ibretlik diyebileceğim bir 10 yıl geçirdik. Başkanından futbolcusuna Galatasaray çizgisinden kopup başkalaşmaya, evrim geçirmeye başladık. Efsanelerimiz bize hem en büyük sevinçleri hem de en büyük üzüntüleri yaşattılar. Polat yönetiminin "efsane piç etme" çabaları da son yıllarda bu süreci arttırdı. Şimdi ise Ünal Aysal yönetimi ilk iş olarak -son anda bir süpriz olmaz ise- Fatih Terim'i 3. kez takımın başına getirmiş olacak. Fatih Terim imajı aslında anlatmaya çalıştığım evrim-travma eksenindeki hikayenin en önemli aktörlerinden biri. Terim'in geçirdiği 10 yıla bakarak kendi 10 yılımın nasıl geçtiğini de bir nebze anlatabilirim.

Sondan başlayayım. Fatih Terim'in 3. kez Galatasaray'ın başına teknik direktör olarak gelmesini istemeyen, bu haberi duyunca dünyası kararan bir Galatasaraylıyım. Ve baştan "sen nasıl Galatasaraylısın 1!!1" temalı GS'lılık ölçer yorumları yayınlamayacağımı da söyleyeyim. Terim'e karşı bu kadar soğuk olmam bir GS taraftarı olarak geçtiğimiz 10 yılda nasıl bir travma, buhran geçirdiğimizin de bir göstergesidir. Milli Takım'dan Galatasaray'ın başına ilk kez geçtiği 1996 yılında çocuk aklımla Milli Takım'a inat-hırs aşılayan böyle bir TD'ün GS'ın hocası olacak olması beni çok heyecanlandırmıştı. Bugün 2000 ruhu diye artık mit haline dönüşen kulüp içi dayanışmanın, heyecanın, sevginin Terim döneminde yaşandığı ve onun Fiorentina'ya gidiş haberini aldığım da hem üzüntüden hem gururdan ağladığımı da hatırlarım. Lucescu'ya çok büyük ayıp yapıp şampiyonluk yaşamasının hemen ardından onu gönderip yerine Terim'i tekrar kulübeye aldığımızda da Luce'ye yapılan yanlışın farkında da olsam söz konusu Terim olunca ayıpları-günahları hasır altı etmiştim kendi zihnimde. Kadıköy'de 6-0'lık tarihi bir yenilgi aldığında bir sonraki maçta tribüne gidip boğazım patlarcasına "İmparator Fatih Teriiiiim" diye yapılan tezahüratlara iştirak etmiştim. Lakin Fiorentina sonrası dönemde önce AC Milan TD'ü apoleti, ardından şampiyon takımın hocası kovularak Türkiye şampiyonuna bir "seçim hediyesi" olarak geri dönmesi ve ilerleyen süreçte de Milli Takım hocalığı esnasında artık zirveye çıkan "Terim Egosu" Terim'in -en azından benim gözümdeki- asabi ama samimi, bizden aileden imajını yok etti.

Elbette Terim'i Terim yapan unsurlardan birisi de egosuydu. Lakin 96-00 arasında sürekli futbol üzerine düşünen, konuşan, kendini geliştiren -ülkeye modern manada 4'lü savunmayı yerleştirenlerin başında gelir- futboldan keyif alan Fatih Terim adeta AC Milan hocası olduktan sonra kendince -kamuoyu ve medyanın da etkisi çok büyük bu hususta- zirve yapmış olup, futboldan ziyade imajı ile, sözleri ile kibri ile ön planda kalan bir isim oldu. Ya da daha sade şekilde evvelden egosu onun futbol adamı kimliğinin tamamlayan önemli bir öge idi. Sonra ise bir "ur" gibi futbol adamı kimliği tamamen kibirden oluşan "ders alıp ders vermeyen", "ehl-i racon" bir imaja büründü Terim. Çocukluk kahramanının, içselleştirdiğin, aileden gibi gördüğün adamın tüm sıcaklığını tüm sempatikliğini ve bu güzel oyun ile alakalı o eski ve saf heyecanını kaybetmesi maalesef insanda kapanması kolay olmayan yaralar açıyor. O yüzden Kopenhag'da soyunma odasında ölüyü diriltecek kadar ruhumuzu etkileyen, Popescu'nun penaltısından sonra hem kendi ağlayan hem bizi ağlatan, taç atmamızın başarı olduğu dönemde Euro 96'yı bize tattıran o Terim imajı benim zihnimin ücra köşelerinde "hoş birer anı" olarak hapsoldular. Bugün ekranda Fatih Terim'i görünce karşımda gölgesi benim kahramanımı yutan bir kibir dağı görüyorum. O yüzdendir ki defalarca söylediğim üzere Terim'in GS'a tekrar gelmesine karşıyım. Bu geliş bize başarılar, kupalar şampiyonluklar getirse de. Çünkü bugün 17 Mayıs. Biz Galatasaray'lılar her ne kadar geçmişe gereğinden fazla takılıp kaldıysak da yarın öbür gün çocuklarımıza, torunlarımıza anlatacağımız hikayelerin başında 17 Mayıs olacaktır. 17 Mayıs'ın en önemli figürlerinden biri şu an artık gözümde o günkü kahraman değil. Ama o güzel hatıralar hala canlı. O anıların da ölmemesi için Terim gelmesin istiyorum. Amma abarttın arkadaş sen de diyebilirsiniz. Muhtemelen de diyorsunuzdur. Aşırı sevgi böyle travmalara yol açar. Mazur görün. Hadi Eyvallah.

2011-05-17T09:43:00.000+03:00

Seni de üzdük. Bugün daha çok utandırıyor yaptıklarımız. Sen yine de sağolasın Hagi.

Calciopoli Saltanatı Biter...

2011-05-08T00:24:00.013+03:00

Milan vs Inter: Napoli Planıyla Kazanılan Derbi 3-0

2011-04-05T13:02:00.008+03:00

Gerek Galatasaray'ın kabus gibi sezonu gerekse de Milan'a nazar değdirmeme niyetiyle blogu epeyce boşladım lakin Milano derbisinin ardından yazmamak olmazdı. Ezeli rakip Inter ile

puan farkını 5'e çıkarma şansından da öte rakibi psikolojik olarak büyük bir çöküntüye sokma şansıydı bu maç. Sezon başından bari kimi zaman TV kimi zaman da internetten -Sezon başı Serie A yayın haklarını almaya tenezzül etmeyen zekalara ithaftır- takip ettiğim Allegri'nin Milan'ının geçtiğimiz sezonlara göre pek çok artısı olmakla birlikte 2 hususta öne çıkıyor Allegri dönemi. Takımın bir hedef doğrultusunda takım halinde mücadele etmesi (motivasyon) ve maçın sonucu ne olursa olsun oyun disiplininden kopmayan ciddiyeti elden bırakmayan bir Milan. Hele de kadronuzda Ibrahimovic-Pato-Robinho-Cassano gibi arıza bir ileri hat varken böyle bir oyun disiplinini takıma yerleştirmesi Allegri'nin başarısı. Maç öncesi derbi hakkında konuştuklarıma Milan'ın kazanacağını söylerken emin olmamın sebebi bu sezonki Milan'ın rakibi Inter'e göre takım ruhuna daha çok sahip olmasıydı. Barbara Berlusconi ile yaşadığı ilişki nedeniyle de derbi maçta ekstra motivasyon ile sahaya çıkacak Pato'dan da beklentim yüksekti ki kendisi bunu fazlasıyla karşıladı.

Maça giriş, gelişme ve sonuç anlamında baktığımızda senaryo olarak içeride oynanan Napoli maçından farklı fakat anlayış olarak tamamen aynı oyunu oynayan bir Milan vardı sahada. Pato-Robinho-Boateng'den oluşan ve rakip savunmaya maç boyunca önde pres yapan bir 3'lü hat. Arkalarında Gattuso-Van Bommel gibi yaşlı fakat sert ve büyük maçların ismi iki orta saha ve solda forvet arkası oynadığında artık taraftarı kanser eden ama geriden top çıkarma, oyun kurma görevi ile sahaya çıktığında yine kendine hayran bırakan Seedorf vardı. Milan'ın hücum presi o kadar etkili oldu ki yaş ortalaması "dede" klasmanındaki Zambrotta-Seedorf kanadında Maicon'un ciddi bir hücum bile yapamadığını gördük. Maçın hemen başında gelen erken gol Inter'i prese karşı daha da dayanıksız hale getirdi. Çıkarken kaptırılan her top ani Milan hücumlarına dönüştü. Maicon'un açık eline çarpan ve hakemin süzemediği penaltı pozisyonunun ardından Milan geriye yaslandı ve yaklaşık 15 dakikalık bir Inter baskısı yaşandı. Abbiati'nin çıkardığı tartışmalı top Inter'in golünün habercisiydi lakin Eto'o'nun kaçırdığı gol pozisyonunda "maç burada biter" diye geçirdim içimden. İkinci devre başında Milan tekrar rakibi önde basarak daha doğrusu boğarak başladı maça. Pato-Robinho-Boateng veya Napoli maçındaki gibi Zlatan'lı bir hattın presinin bu denli etkili olması aslında Milan takımının sahayı mükemmel derecede parsellemesinden kaynaklı. Ligin en flaş takımlarından Napoli'ye 90 dakika boyunca tek pozisyon vermeyen De Sanctis formda olmasa 6-0 ya da 7-0 bitecek bir maç oynayan Milan o maçta 90 dakika boyunca Napoli müdafasını bozmuş rakibi çıkarken yakalamış ya da 50-60 metrelik uzun toplar atmalarına zorlamışlardı ki zaten bu topları da arkadaki Nesta-Silva ikilisi toplamıştı.

Inter'in top çıkarmada ve ileride top tutmada Napoli'ye göre çok daha etkili ve kaliteli bir kadrosu olduğunu göz önüne alırsak Inter'in pozisyon bulabildiği ilk devrenin ikinci kısmını normal bulabiliriz. Anormal olan sürekli presten yorulan Milan takımının geriye yaslanırken kontralarda etkisiz kalmasıydı. Bu sebeple özellikle bir 10 dakikalık süreçte Milan yarı sahadan pek çıkamadı. Lakin Napoli maçında olduğu gibi hücum pres bu maçta da rakibin dengesini bozdu. Pato'nun önce rakibi 10 kişi bıraktırması ardından attığı gol sadece maçın erken bitmesini ve son 20 dakikayı stressiz izlemeyi sağladı. Milan'ın hem mental hem de sahadaki performansı ile rakibine bariz üstünlük kurduğu maç Robinho'nun beceriksizliği ile daha tarihi bir farkın kaçmasıyla 3-0 sonuçlandı. Ligde elbette her şey bitmiş değil. Napoli sadece 3 puan geride. Milan'ın haftaya oynayacağı Fiorentina maçı dahil olmak üzere lig sonuna kadar ciddi maçları da var ama rakipleri Inter ve Napoli'nin de fikstürü aynı şekilde zor maçlarla dolu. Sezon başından beri izlediğim Milan puan da kaybetse mağlubiyet de alsa kırılma anlarının galibi olarak sezonu şampiyon bitirecektir. Allegri'nin takımı üzerine yazılacak çok şey var ama önce lig sonunu görelim sonra yazarız onları da. FORZA MILAN!

Kötü Günün Kârı ya da Yüzsüzlükte Son Perde

2011-03-19T19:51:00.004+02:00

Tarihinin en kötü sezonunu geçiriyorsun. Mağlubiyetin galibiyetinden yediğin gol attığın golden fazla. Üst üste gelecek 2 yenilgi sonrası küme düşme potasına iniyorsun. Ligdeki diğer rakiplerine karşı saygısızlık edercesine "tek rakibimiz" dediğin FB senin neredeyse 2 katın kadar puan toplamış. "Kazanırsak acılar biraz unutulur" dediğin FB derbisini de içeride kaybetmişsin. Sokağa çıkacak yüzün yok iken Galatasaray Store'da 18 Mart'tan itibaren satılmaya başlanan yukarıdaki ürünün üzerinde "En Kötü Gün Bugünse Daha Yüksek Sesle Galatasaray" yazıyor sanki Galatasaray'ı dış güçler bu hale düşürmüş gibi. Kulübün değerlerinin içini boşaltıp sportif açıdan tarihe geçecek bir rezalete imza attıktan sonra kendi yediği halttan para kazanma yolu arayan zihniyete artık söyleyecek söz var mı bilemem. Dost tavsiyesi madem yedikleri nanelerden para kazanmak istiyorlar kaybedilen derbilerden bir DVD seti de yapsınlar "Yazık Bize" diye. Peynir ekmek gibi satar arabesk delisi taraftarımıza. Sabır....

Seviyorum!

2011-02-16T00:16:00.001+02:00

Çirkefliğin ile deliliğin ile arızalığın ile seviyorum seni. Seni çekemeyen bütün......

Fenomen!

2011-02-14T09:40:00.002+02:00

Ben ve benden yaşı daha büyük olanların nesli "gerçek" Ronaldo'yu izleyebilen şanslı insanlardanız. Uzun yazmanın alemi yok. İzlemek onun "Fenomen" lakabını nasıl hakettiğini anlamak için kafidir. Dün gece Ronaldo'nun futbola vedası haberi üzerine dönen muhabbetlerde Pan Monroe şunu yazdı ki Ronaldo neydi, kimdi sorusuna en iyi cevaptır zannımca: "96-99 arası Ronaldo'yu izlemeyenler için; Messi'yi düşünün. Tamam, şimdi daha iyisini düşünün.."

Torres->Chelsea:Yılın Golü

2011-02-01T02:03:00.003+02:00

Torres gibi dünyanın Zlatan ile birlikte bana göre en iyi forvetini devre arası, son gün falan dinlemeyip en sonunda ikna ederek transfer etti Chelsea. Devre arası Torres ne kadar lazımdı, ikinci devre ne kadar katkı sağlayacak bunlar tartışmalı sorular lakin tek bir gerçek var ki bir kaç yıldır transfer şampiyonluklarında adı geçmeyen Chelsea bu dönemde geri döndü. Hem de sıradan bir ismi değil Liverpool'un en değerli iki oyuncusundan birini ellerinden alarak yaptı bunu. Torres transferini salt isim ve maliyetten öte Abramovich sonrası dönemde büyüyen Chelsea-Liverpool rekabetinin en can alıcı son dakika golü olarak görebiliriz. Şimdi sıcağı sıcağına pek fark edilmeyecek belki ama orta vadede Liverpool'lulara travma yaşatacak bir hamle yaptı Londra'nın mavileri. Drogba-Torres-Anelka... Muazzam.

"Cana Tek Yönlü Oyuncu Abi Yeaa" - Gattuso da Öyle

2011-01-30T21:31:00.007+02:00

-Cana iyi de tek yönlü abi hücumu yok

-Cana'da sadece sertlik var üretkenlik yok

-Cana oyun kuramıyor yaa...

-Cana çok düz adam GS'ın topçusu değil abi, ...

-Cana top taşıyamıyor ileri.

Bunlar Cana eleştirilerinde kullanılan söylemlerin başlıcaları. Sadece ulusal futbol ulemalarından değil Joga Bonito reklamlarıyla sloganlarıyla büyümüş yeni nesil top cambazı hastası bir kısım ergen GS'lılardan da sıkça duyduğumuz eleştiriler bunlar. Hepsine ayrı ayrı kapak takmaya gerek yok.

Lorik Cana'nın kayıp ikiz kardeşini bir an gözümüzün önüne getirirsek eleştirilerin nasıl yanlış yerden geldiğini, soruların nasıl bölüm dışı olduğunu anlarız. Top kapma, mücadele, ruh, savaş, heyecan... Şayet kıstasınız Barcelona gibi ayrı frekansta top oynayan tarihe geçmiş bir istisna değil ise bunlar takımınızda olması gerek, aranan orta sahanın özellikleridir. Ve bu tanımın son 10 yılda dünya futbolundaki en canlı örneği Gennaro Gattuso'dur. Blogu takip edenler

Milan sevgimi bilirler. Çok şükür ki yıllar boyunca yüzlerce defa izleme şansım oldu Gattuso'yu. Geçirdiği kariyer bitirecek bağ sakatlığı ve ilerleyen yaşına rağmen hala daha Serie A'nın en savaşçı, takıma ruh katan, uykudan uyandıran oyuncularından biri Gennaro.

Yukarıda yazdığım eleştiri kalıplarının hepsini Gattuso için kullanabilirsiniz. Gattuso'nun hücuma katkısı en iyi olduğu yıllarda bile vasat altındadır. Sezon boyu 1-2 asist 1 de gol atarsa verimli geçr Gattuso için. Gattuso kolay adam geçemez. 40 metreden araya top salamaz ya da forvetin tam göğsüne müthiş bir top bırakamaz. Eğer eleştireceksek ciddi manada tek yönlüdür. Oyun da kuramaz. Oldukça da serttir. Ama aynı Cana gibi çok top kapar, aynı Cana gibi ölmüş takımı uyandırır, aynı Cana gibi tribün ile takım arasında köprü olur. Aynı Cana gibi gider sadece faulünü yapar oyun dışı sataşmalarla uğraşmaz. Serttir ama delikanlıdır. Aynı Cana gibi bulunduğu yerde taraftarın sevgisini kazanmıştır. Çünkü kimse Gattuso'dan ara pası beklemez, adrese teslim Beckham ortaları beklemez. Gattuso'dan skor beklenmez. Gattuso'nun görevi orta saha savaşında kaptığı toplar ve presiyle rakibe üstünlük sağlamaktır. Gattuso'dan Xavi gibi oynamasını beklemek mahalle muhtarından memur maaşına zam yapmasını istemek kadar abestir. Gattuso kimdir mevkisi görevi nedir bilen adamın ondan beklentisi de bellidir aldığı karşılık da. 1 Serie A şampiyonluğu, 2 ŞL Şampiyonluğu, 1 ŞL ikinciliği, 1 Dünya Kupası şampiyonluğu ve daha nice kupa şampiyonlukları. Avrupa futbolunun son 10 yılına damga vuran orta saha futbolcularındandır Gattuso. Sahaya çıktığında rakibin psikolojik kalesine ilk golü atmış olurdu onun oynadığı takım. Bugün karakteri, oyunu, ruhu itibariyle Gattuso'non kayıp ikizi sayılabilecek onun belki bir seviye altı bir oyuncu olan Cana GS'da forma giyerken en başta taraftarının abesle iştigal etmeden Cana'nın rolünü ve meziyetlerini bilerek beklentiler içine girmeleri ve eleştirilerde Cana'dan Pirlo efekti vermesi saçmalığından kurtulmaları gerekiyor. Saçma sapan top cambazı orta saha klişesinden kurtulup sahaya Cana'dan bir Pirlo değil de bir Gattuso efekti görmek için bakarsak "Cana düz adam yeaa" eleştirilerinin ne denli saçma ve yersiz olduğunu anlamış oluruz.

Kral!

2011-01-27T21:53:00.002+02:00

Fanatizm'den Körleşen Gözler...

2011-01-06T01:46:00.004+02:00

Kimse kızmasın GS yöneticilerine ya da inşaat şirketine bu olaydan sonra. Fanatizm ve hazımsızlık genlerine işlemiş bu kafada adamlar varken bize bu utançlar müstehak. Bunlarla aynı takımı tutmanın verdiği utancın yanında puan tablosu, saha içi falan çok sevimli kalıyor. Bu zihniyete her şey müstehak.

When You Need Protection!

2010-12-29T22:40:00.003+02:00

Tekmelik reklamına mafya sosu katılmış. Çok da güzel olmuş. Bryan Robson, Gary Lineker, Ian Rush. Mükemmel koruma!'

AC Milan 111 Yaşında!

2010-12-16T23:10:00.012+02:00

Sami Yen...

2010-12-12T11:51:00.003+02:00

Derwall,Kaptan Cüneyt, Eskişehir maçı, Prekazi'nin frikiği, 14 yılın ardından gelen şampiyonluk,Seni Sevmeyen Ölsün, Mustafa Denizli, Tanju Çolak, Neuchatel Xamax, Uğur Tütüneker, 3-0'dan kaybedilen derbi, Bremen maçında kara saplanıp çizgide kalan top, Frankfurt maçında Uğur'un golü, Kaptan Erdal, Genç Hakan, Genç Tugay, Genç Bülent, Genç Okan, Kalli Feldkamp, Manchester United maçı, Saftig, Samsun-Antep-Antalya, Ulubatlı Souness, Saunders, Van Gobbel, PSG maçı, Terim, Hagi, Hakan Şükür, Tugay, Popescu, Ilie, Kaptan Bülent, 20:45, Hagi, Hakan Şükür, şampiyonluk, Athletic Bilbao maçı, Rosenbor maçında Hakan'ın hat-trick'i (düzeltme: 2 gol atmıştı), Juventus maçında Suat'ın attığı kafa golü, Chelsea hezimeti, Milan maçı, Hakan Şükür, Ümit Davala, Bologna maçı, Emre Belözoğlu, Mallorca maçı, Hakan Şükür reklam panosu, Leeds maçı, Capone, Arif Erdem, Johnson'ın frikiği, Hagi'nin Monaco'ya attığı gol, Süper Mario Jardel, Rangers maçında Hakan Ünsal'ın attığı gol, Milan maçı ve Hagi'nin golü, Deportivo maçı Suat'ın golü, 45 dakikada Real Madrid'e atılan 3 gol, Ergün Penbe'nin Figo'yu yerlerde süründürmesi, Perez, Victoria, Felurquin, Sergen, PSV, Roma, Radu, Liverpool, Terim, Felipe, Lukunku, Baliç, Ayrılık, Geri Dönüş, Hagi, Necati, Kral Hakan Şükür, Concecaio, Ayhan Akman, Ribery, Gerets, Ilic, Hakan-Necati-Karan-Kabze, Saidou, Hasan Şaş, Mondragon, Song, Mustafa Keçeli, gözyaşları, Inamoto, Genç Arda, Carrusca, Kalli, Servet, Lincoln, Nonda, Uğur Uçar, Cevat Güler, Volkan-Edu-Nonda, Oftaş maçı, Kral Hakan Şükür'ün son golü son şampiyonluğu, Skibbe, güzel futbol, Olympiakos, Lincoln'ün TS'a attığı gol, Bülent Korkmaz, Bordeaux maçı, Kewell, Hamburg travması, Baros, Rijkaard, Neeskens, Keita, Kaptan Arda........ Son 1,5 yılı şu hatırata koymadım. Sami Yen'i bu kelimelerin yarattığı algıyla hatırlayacağım hep.

Müstehak...

2010-11-28T20:57:00.003+02:00

- Maç ile ilgili çok fazla analiz yapmaya gerek duymuyorum. Muhtemelen şimdi olmasa da yakın zamanda lige havlu atacak - bu oyun onu gösteriyor- Beşiktaş ile çoktan havlu atmış GS vasat bir derbi izletti bize. Beşiktaş zorla gol yemek istedi Hagi de bunu görüp hem çıkardığı 11 ile hem de değişiklikleri ile Schuster'i zor durumda bırakan hoca olmaktan vazgeçti. Uzun boyuna rağmen hava toplarında etkisizliği gün gibi aşikar Batdal'ı ileri dikip kanatta iptal olan Pino'yu oyunda tutup Elano'yu çıkaran - ki Elano kötü de oynuyordu ama orta saha o çıkınca boşaldı- ve orta sahayı rakibe teslim edip umutsuz uzun toplara yönelen Hagi burada teknik adam yanlışı yaptı ama bunu maçı yanlış okuma olarak değerlendirip sıradan bir hata olarak nitelendirebiliriz. Herkes hata yapar sıkıntı değil.

- Lakin artık ligde hiçbir umudunun olmadığı bir süreçte Hagi kendisininde en güzel günlerinin geçtiği Ali Sami Yen stadındaki son derbiye ligin en iyi hücum beklerinden biri olan Sabri'yi kanattan çıkarıp ortaya koyarak etkisini yarıya indiriyorsa, arkasına bek olamayacağı artık bilimsel bir veri kadar sabit olan Ali Turan'ı koyarsa, sol bekte savruk da olsa oynadığı an hem konsantrasyon hem de hücum destek olarak 5 Hakan Balta gücündeki Insua'yı oynatmayıp yerine inatla Hakan Balta'yı oynatırsa bunlara "hata" diyebiliriz. Lakin bu kadar fahiş hatalarda haftalardır ısrar ediyorsa nasıl ki mevcut taraftar ve yönetim her şeye müstehak ise Hagi'ye de bu gece ki sonuç müstehaktır. Kusura bakma Hagi şu tercihlerinin savunulacak hiç bir tarafı yok.

- Her derbinin saha dışı belki de ad koyamadığımız, şeklini tarif edemediğimiz soyut etkenleri ya da havası vardır. Nasıl ki Kadıköy GS için çıkılması güç bir staddır aynısı Beşiktaş-Sami Yen ilişkisi için de geçerliydi. Beşiktaşlı arkadaşlar gücenmesinler ama her ne olursa olsun GS, Ali Sami Yen'de Beşiktaş'a yeniliyorsa ya Beşiktaş tarihinin en iyi takımlarından biri gelip zor bela kazanmıştır maçı ( 2002'de ki maç gibi) ya da bugün ki gibi Galatasaray takımı fiilen dibe çakılmıştır. Beşiktaş'ın bu kadar rahat skora ulaştığı bir GS derbisi var mıdır yakın zamanda? Ama Ağaoğlu misali bu yönetim anlayışı, bu taraftarlık anlayışı -maç başından sonuna kadar söylenen sözde Beşiktaş tezahüratına kontra olan iğrenç marş bile yeter- ve Bank Asya seviyesindeki yerli futbolcular ordusu ile biz yaptık oldu.

- Maçın genelinde pozisyon hataları yapsalar da Neill ve Cana Galatasaray'ın en iyileri olarak sayılabilirlerdi. Tabi Kewell'ın ardından. O bitik Kewell şu fizik gücüyle bile büyük maçların futbolcusu olduğunu futbolun az biraz değil epeyce zeka gerektiren bir oyun olduğunu cümle aleme bir kez daha gösterdi. Bakın son 1 yılda okuduğumuz köşe yazılarına. Hatta onu geçtim son 3-4 ayın yazılarına, TV yorumlarına bakın. Kadrosundaki kanat rotasyonu Serdar Özkan ve Aydın Yılmaz'dan oluşan bir takım hakkında kim gitsin listesi yaparlarken "Kewell artık gitmeli. Fiziken bitik. İstediklerini yapamıyor. Zorlamamak lazım" cümlesi farklı versiyonlarıyla onlara defa farklı platformlarda söylendi. Keza Cana'yı hücumu yok müdafası vasat diye eleştirip Mustafa Sarp ile bir tutanları da gördük. Neill'ın yedeği Gökhan Zan olduğu için ona pek alternatif bulamadı ulemalarımız takım içinde. Yine de Neill için bile "Aslında GS'ın topçusu değil" ya da "Gönderilmesi lazım. Çok abartılıyor" diyen eski futbolcu yeni futbol ulemalarını da görmedik değil. GS'lılık ruhu diye çıkıp "11 Metin olun" diyen yerli övücülerin şu takımdaki suçu yine çok değil bir kaç haftaya yabancı futbolculara çıkaracaklarını adım gibi biliyorum. Çünkü malum Baros ve Kewell sık sakatlanıyorlarsa "lakayıt" olduklarından. Emre Belözoğlu ve ya Arda sık sakatlanıyorsa bilin ki "şanssızlıktan". Malum ahkam kesenlerimizden anladığımıza göre "iş ahlakı" kavramı batı literatürüne Türkçe'den geçmiş.

- Son söz: Olmayacağını bile bile bir dilekte bulunacak olursam Neill'ın 1. Cana'nın 2. Kewell'ın 3. kaptan olduğu bir Galatasaray görmek istiyorum. Haksız mıyım?

Misimovic'in En Büyük Eksiği Adı...

2010-11-18T21:39:00.004+02:00

- Mustafa Sarp: Galatasaray'ın sahadaki gizli kahramanı diyebiliriz kendisine. Bakmayın top rakipteyken parsellemesi gereken yerde Mustafa Sarp'ı göremediğinize. Bir yandan Misimovic'in görevini (!) yerine getirirken bir yandan da kendi görevini layıkıyla (!) yerine getirmek zor iş. Adı "Sarpovlovic" olsaydı bugün çok farklı yerlerde olurdu. Misimovic Sarp kadar olamadı.

- Servet Çetin: Kendisine güvenildiğinde ne kadar verimli (!) olduğunu cümle aleme gösterdi. Bir önceki antrenörü ona güvenmeyerek fahiş hatalar yapmasına sebep oldu ki Servet'in bunda en ufak bir dahli yoktu. Takımdaki en güvenilir (!), en ahlaklı (!), en haddini bilen futbolcusu durumundaki Servet'in adı "Servedivic" olsaydı belki kendisini Terry gibi Ferdinand gibi yıldızların seviyesinde izleyecektik. Misimovic tabi ki Servet Çetin'in klasına yaklaşamadı.

- Hakan Balta: Galatasaray'ın istikrar sembolü. Günümüz futbolu fizik güce ihtiyaç duyarken takım içinde atlet fiziğine sahip ve bu fiziği koruyabilen yegane futbolcu (!). Bakmayın Misimovic'in Laktat testlerinde takımın en iyilerinden biri olarak çıkmasına. Muhtemeldir ki soruları çalmıştır. Yoksa Hakan Balta'nın son 2 sezonda bize gösterdiği über fizik kondisyon ile şu bitik Misimovic'i karşılaştırmak Balta'ya saygısızlık etmek olur. Onun da adı "Hakan Baltovski" olsaydı Milan bugün sol bek aramazdı muhtemelen.

- Serdar Özkan: İş ahlakına sahip bir futbolcu (!) nasıl olur bunun en canlı kanıtıdır kendisi. Futbolun acımasız çarkları içinde sadece kendi ekmeğini düşünmeyen, diğer futbol emekçisi arkadaşlarını da düşünen hatta onlar daha iyi şartlarda çalışsın diye idmanlardan artan vakitlerde onlara bir amme hizmeti olarak (!) menajerlik yapan örnek bir kişiliktir Serdar Özkan. Sadece kendini düşünen bencil Misimovic'in ondan alacağı çok ders var. Ayrıca adı "Serdarus Özkanovic" olsaydı ya Yugoslav futbolunda devrim yapardı ya da Doğu Avrupa sol siyasetine liderlik yapardı.

- Misimovic: Ne desek boş. Asla bir Servet bir Sarp, bir Serdar ya da bir Hakan Balta olamadı. Olamaz da. Çünkü malum kendisi yabancı ve saydığımız oyuncuların aksine (!) para için oynuyor Galatasaray'da. Bu saatten sonra Galatasaray'da ne iş yapar onu bilemem. Tek bildiğim adı Servet soy adı Balta olsa camianın ağzına bile sıçsa A takımda kalırdı.

Milan Öptü! 0-1...

2010-11-15T00:09:00.008+02:00

Ronaldinho ve Pirlo yedek kulübesindeler. Pato yok. Inzaghi sezonu kapatmış. Takımın son yıllarda derbilere çıkarken içine girdiği mental baskıyı da düşününce çok zor ve sıkıntılı bir derbi bekliyordum. Neyse ki mental olarak "şampiyonlar" gibi sahaya çıkan Milan takımı ve rakibin antrenörü Benitez sağolsun Galatasaray yüzünden allak bullak olan ruh halimi düzelttiler. Rakibin en zayıf noktası Chivu-Materazzi 2'lisinin olduğu bölgeydi. Maçın hemen başında önce Abate bindir ortasında Seedorf kafayı kötü vurdu. Ardından Zlatan aynı madeni kullanmayı denedi ve penaltıyı yaptırdı. Golden sonra ilk devre zaman zaman Inter tempo kazansa da hakimiyet hep Milan'daydı. Bunda orta 3'lüyü oluşturan Gattuso-Flamini-Ambrosini'nin müthiş performansı baş aktördü. Gattuso ve Ambrosini başta rakibin en büyük silahı Sneijder'i kilitlediler. Ardından rakibin ikinci hamlesi olan sol kanat akınlarını bertaraf ettiler. Milan'ın yaş dezavantajını kullanmak için tempo yapmanız ve savunmayı göbekten delmeye çalışmanız gerekli. Milan rakibine ikisini de yaptırmayınca elde kalan tek silah kanat akınlarıydı ki Sneijder ikinci devre kanada yakın oynamaya başlayana kadar her iki kanatta da gerçek manada "0" kanat oyuncusuyla oynadı Inter. Her ne kadar Robinho'yu bu maçta beğensem de Pato hazır bir şekilde sahada olsaydı ilk yarım saat savrulan Inter müdafasına karşı bir kaç gol daha fazlasını kaydedebilirdi Milan.

İkinci devre maçın hakemi rakibini yere çarpan Pandev ile buna isyan eden Abate'ye aynı cezayı verince Milan eksik kaldı. Buna rağmen bir kaç cılız şut denemesi haricinde Milan kalesi tehlike görmedi. Abate atılmasaydı ve eşit bir mücadele izleseydik Robinho-Ronaldinho değişikliği sonucu ileri çıkmak zorundaki Inter savunmasının bir gol daha yemesini izleyecektik muhtemelen. Nihayetinde kendi adıma keyifli bir derbi izledim. En nefret ettiğim kulübe karşı çok sevdiğim Milan'ın galibiyeti. Şükür!

Inter:0 Milan:1

Inter: Castellazzi, Cordoba, Materazzi, Lucio, Chivu, Zanetti, Cambiasso, Stankovic, Obi, Sneijder, Eto'o (Cambiasso-Pandev-Biabiany)

Milan: Abbiati, Abate, Nesta, Silva, Zambrotta, Ambrosini, Flamini, Gattuso, Seedorf, Robinho, Ibrahimovic.(Pirlo-Antonini-Boateng)

Gol: Ibrahimovic 5' (pen)

TS-GS-Porto-Sidney Sam-Hulk-Falcao....

2010-11-08T10:12:00.005+02:00

- Trabzonspor şampiyonluk yarışındaki İstanbullu rakiplerinin 3.'sünü de iç sahada yenerek hem GS ile 10 puanlık bir fark yaratırken arasında hem de müthiş bir avantaj elde etti. Çoğu şampiyonluk adayının aksine Trabzonspor'un asıl tehlike arz ettiği alan oynadığı dış saha maçları. Deplasmanlarda ligin en iyisi olarak gördüğüm Trabzonspor iç sahada FB-BJK ve GS'ı yeniyorsa çok büyük avantaj elde etmiştir. Bu 3 rakibine karşı oynayacağı 3 deplasmanda maksimum 1 yenilgi alır Trabzonspor şayet onu da alırsa.

- Galatasaray'a gelirsek Rijkaard dönemi yorumun aynısı devam ediyor GS kadrosu için. Aşırı dengesiz ve yetersiz. Dün Kewell uzun süre sonra takıma döndü ve kondisyon-maç eksiği açıkça ortaya çıktı. Keza Baros ve Arda da takımda yoktu. Herkesin oynayabilir halde olduğu GS'da ileride Kewell-Baros-Arda-Pino-Misimovic-Elano varken geride artık 90 dakika oynadığı maçlarda dakikalar ilerledikçe randımanı düşen Ayhan ve takımın açık ara en vasat futbolcusu Mustafa Sarp var. GS hücum hattı kağıt üzerinde baktığımızda Beşiktaş ve Trabzon'dan eksiği olmayan Bursa ve Fenerbahçe'den bana göre daha zengin bir hücum hattı. Lakin Galatasaray orta sahası Bursaspor-Fenerbahçe-Trabzonspor-Beşiktaş ve Kayserispor'dan bile daha zayıf ve de derinliksiz. Dün akşam bireysel performanslar olarak takım FB maçının gerisindeydi lakin ligin en iyi futbolunu oynayan TS'a karşı oyunu çok iyi tuttular. Her ne kadar Cana değişikliğinden sonra TS oyuna ağırlığını koymuş olsa da Servet'in saçma hatası olmasa 2-3 saat daha oynansa bile 0-0 bitecek bir maçtı. Ki Galatasaray bu kadrosu ile ancak böyle oynayabilirdi TS'a karşı.

- Liverpool-Chelsea maçının ilk devresini izledikten ve Torres şovu gördükten sonra tekrar edebilirim tezimi. Hız, yetenek, oyun zekası, forvet iç güdüleri vs... Total olarak ele aldığımızda dünyanın en iyi santraforu Fernando Torres'dir. Ve Liverpool'un yeni sahipleri kulübe bir şeyler katmak istiyorlarsa ne yapıp edip Torres'i Anfield'da tutmalılar. Gerrard ve Torres'in varlığı hala daha Liverpool'u çekinilen bir rakip yapıyor. Onları kaybetmek Liverpool imajının da küme düşmesi manasına gelir.

- Gecenin son maçı olarak Madrid derbisi yerine Porto-Benfica maçını izlemeyi tercih ettim. Ve bu maçta Schuster Beşiktaş'ının iki Porto maçında olabilecek en iyi futbolu oynadığını anladım mevcut Porto karşısında. İlk devre Falcao'nun attığı iki güzel gol bir santrafor nedir? Neleri yapar? sorularına cevap niteliğindeydi. Göbekte Benfica'yı pasifize eden Porto Benfica hücum hattıyla defansının arasındaki bağlantıyı daha ilk 20 dakikada koparttı ve zaten 30. dakikada maçı 3-0'a getirerek bir nevi rakibinin işini de bitirdi. İkinci devre bir süre rölantide giden bir maç izlememize rağmen Porto her tempoyu arttırdığında ya çizgiye iniyor ya da şutlarla Benfica kalesini zorluyordu ki maçın en iyilerinden Guarin Luizao ile girdiği ikili mücadelelerde rakibini bezdirmiş olacak ki Luizao'dan bir dirsek yedi. Bu hareket kırmızı kart ile sonuçlanınca 10 kişilik Benfica iyice dağıldı. Hulk ülkenin en iyi beklerinden Coentrao'yu adeta paspasa çevirerek yoktan bir penaltı var etti. Penaltı'dan 4. golü atan Hulk yine Coentrao'nun kendisine karşıladığı bir pozisyonda bu sefer ceza sahası dışından müthiş vurdu ve 90'da 5-0 yaptı maçı. Schuster Porto'nun silahlarını etkisi hale getirmek konusunda yeni bir tkaım kurmasına rağmen oldukça başarılı olmuştur. Her ne kadar kalibre ve oyun kalitesi olarak Porto iki maçta da BJK'dan üstün olsa da iki maçın sonucunda da Beşiktaşlı futbolcuların bireysel hataları önemli yer tutmuştur. Son olarak söylemek gerekirse Porto müthiş takım, vakti olan internetten ya da uydudan maçlarını izlesin.

- Sidney Sam yılın en güzel golü olmaya aday bir gol atmış. Borges Blog'un twitter'da bahsetmesi üzerine baktım gole. Siz de izleyin muazzam bir gol. (youtube açamayanlar için link)

Futbol Temaşa Oyunudur...

2010-10-26T13:42:00.002+03:00

15 Ekim 1979'da Birmingham'da Los Angeles Aztecs ile Birmingham City'nin yapacağı hazırlık maçına kitleleri çekmek için hazırlanan afişe baktığımızda bir maç afişinden ziyade bir sinema ya da tiyatro afişine bakmış gibi oluyoruz. Kulüp yönetimi afişi hazırlarken sol alt köşeye ufak fontlarla "15 pound" bilet fiyatını yazarken afişin ortasında 14 numaralı formasıyla Cruyff endamını arz ederken altında da bu maçın kilit cümlesi yazmakta: "Starring Johan Cruyff" Ya da bizim kullandığımız şekliyle "Başrolde Johan Cruyff".

Helal Olsun!!!

2010-10-20T13:36:00.005+03:00

Yöneticiler ile futbolcuların işbirliği GS'da son 4 sezondur gözümüze sokulduğu gibi yine işe yaradı ve bir teknik adamı daha piç edip gönderdi Galatasaray'dan. Florya'da skor bir kez daha;

İş Ahlakı & Vizyon:0 - Karaktersizlik & İkiyüzlülük: 3 şeklinde tezahür etti. Skibbe, Gerets, Rijkaard, Neeskens ve hatta çoğunun sevmediği Kalli. Bu güzel adamların işlerine duydukları saygı ve futbola besledikleri sevgi her defasında küçük beyinler arasında yaşanan kirli çıkar ilişkilerine kaybettikçe kulübü başarıları için değil değerleri için seven taraftarlar da yenik sayılıyor. Bu saatten sonra bir son dakika süprizi olup Hagi gibi hem bu karaktersizlerin burnunu sürtecek hem de onları tasfiye etmeye kendini adayacak bir adam gelmedikten sonra gelecek yeni hoca mevcut kirli düzenin evrim geçirip daha da güçlenerek devam etmesi manasına gelecek. Adnan Polat ve Adnan Sezgin'in saha dışında, yerli işbirlikçi futbolcu müsveddelerinin saha içinde yönettiği (!) Galatasaray'ın örneğin Terim ile kazanacağı şampiyonluklar, Avrupa başarıları bu mevcut yapı devam ettikten sonra benim için hiçbir mana taşımayacak. Çünkü artık sahaya baktığımda Servet'i, Balta'yı, Sarp'ı gördükçe onların hocalarını kovdurmak için nasıl takımlarını sattıkları aklıma gelecek her defasında. Rijkaard babasını yeni kaybetmişken türlü şebeklikler yapan, konuştukları herkes ile başlarındaki sorumlunun dedikodusunu yapan bu adamları gördükçe onlara prim veren Sezgin ve Polat'ı anımsayacağım. Tüm bunları hazmedebilecek bir mideye sahip olmadığım için de muhtemelen ne başarıları ne başarısızlıkları beni çok yaralamayacak.

Çünkü benim bir sevdiğim vardı. Nev-i şahsına münhasır özellikleri olan, yeri geldi mi ketum yeri geldi mi tutucu ama her daim kendi gibi davranan, prensipleri olan bir sevdiğim. Her yönetim hatalar yapmıştır lakin artık son 5 yıldaki anlayış benim sevdiğimi o güzel olmaktan çıkardı. Aşk ile bağlandığım saf temiz kızı kendi çıkar ve hevesleri uğruna kötü yola düşürdüler. Saflığını alıp orospu yaptılar ortalığa. Artık ona baktığımda o sevdiğim saf güzeli değil bu anlayışın orospu haline getirdiği kurbanı görüyorum. Yanlış anlamayın sevdiğimin günahı yok. Onu bu yola düşüren kötü adamların ve buna karşı gelmeyen biz taraftarların suçu geldiğimiz nokta. Ne diyeyim bir anlayış benim Galatasaray sevgimin ırzına geçti son tahlilde. Allah belalarını versin!

Formsuzluk Kaybettirir Riyakarlık Yok Eder!

2010-10-17T22:39:00.004+03:00

Bu yazı maç analizinden ziyade durum analizidir. Zira Galatasaray'daki çöküşün artık saha içi analizler yapılarak tam manasıyla yansıtılamayacağını düşünüyorum. Bu sonucun taraflarını "sıfatlar" aracılığı ile değerlendirmek gerekirse;

- Frank Rijkaard: Mental olarak dağılmış durumda burası kesin. Keza gerek saha içi kurgu gerekse de kulübeden yaptığı hamlelere baktığımızda son derece formsuz. Fakat dürüst, prensip sahibi, efendi, velhasılı kelam egolarından sıyrılmış bazı şeyleri aşmış bir "adam" Rijkaard. Formsuzluğu dibine kadar eleştirilir ama bu gözümdeki değerini düşürmez. Bir eksisi daha olarak da yönetim ve futbolcuların riyakarlıklarına karşı fazla sessiz ve silik kalmış olmasını söyleyebilirim.

- Yönetim Kurulu: Başta Adnan Polat olmak üzere yönetim içinde olup futbol takımı üzerinde yetki sahibi olanların da hem yaptıkları hem söylemleri ile formsuz oldukları aşikar. Formsuzluk benim için tahammül edilebilir bir şeydir lakin riyakarlık bu kapsama girmez. 2 yıl boyunca Rijkaard'ın istediği neredeyse kimseyi almayan, hem yerli hem yabancı transferleri Rijkaard'a rağmen yapan ve sonra "biz işimizi layıkıyla yaptık sıra hoca'da" deyip aşçının eline bulgur verip ondan pasta tapmasını isteyen yönetim riyakarlık yapmıştır ve bu kabul edilemez.

- Futbolcular: 5 metre ileri pas atamama, altı pastan gol kaçırma, ofsaytı bozma vs... Bunların hepsi ya formsuzluktan ya da yeteneksizlikten olur. Sinirlerinizi oynatabilir belki ama doğal, insani hatalardır. Bu açıdan GS kadrosu hem formsuzdur hem de mental açıdan çökmüştür ki bunu sineye çekebilirim. Ama şunu biliyoruz ki kötü şut atılabilir ama kötü mücadele edilmez. Kötü savaşılmaz. GS'ın şu an ki kadrosunda adı sürekli GS ile anılan Fatih Terim başa gelse şu gösterdiği mücadelenin kat kat üstünü gösterip bizlere "Ne kadar riyakar olduğumu gördünüz mü GS taraftarı?" diye soracak o kadar çok oyuncu var ki. Baros yine bildiğimiz gibi oynayacak Rijkaard gidince ama bazılarının riyakarlığını herkes görecek! Riyakarlığın formsuzluk gibi savunulucak bir yanı da yok belirttiğim gibi. Rijkaard kötü bir komutanlık performansı gösterirken samimi ama elindeki ordunun yarısı komutanın altını kazıyorken bir de Genelkurmay emrindeki komutan ile adeta dalga geçiyor. Böyle bir cepheyi kazanmak imkansızdır.

- Taraftar: Tek bir sıfat yeter: "Riyakar". Erman Toroğlu adlı kahve köşesinde aklını uçkuru ile bozmuş yorumcu (!) sıfatlı adamın Arda'ya "bel altı" vurmasına sözde köpüren, Arda'ya maç boyu tezahürat yapan, Toroğlu'na küfreden bu taraftar çok değil 5-6 ay önce Arda'ya, kaptanı olduğu takımın stadında yani kendi evinde koro halinde "bel altı" vuruşun kralını yapmıştı. Taraftarının yüzü yaptığı iki yüzlülükten kızarmayan bir camianın yöneticisi ve futbolcusu iki yüzlü olmuş çok mu?

- Dedikodulara gelirsek. Rijkaard bu 1-2 gün içinde ayrılır ya da istifa etmez ise zaten haftaya Kadıköy'den alınacak farklı bir yenilgi ile gitmesi resmiyete dökülecektir. Yerine de ismi geçen ve geçtirilen kişi Fatih Terim. Herkesin kendine ait bir Galatasaray algısı var. Benim Galatasaray'ım 2000'den beri basamak basamak kibir dağı'nın tepesine çıkan Terim önderliğinde hem lig hem kupa hem antipati şampiyonu olacağına Rijkaard ile 10. olsun ama en azından kenarda görmek istediğim bu külübe yakıştırdığım birisi otursun. Riyakarlıktan bu kadar dem vurup tepkide riya'ya bulaşmam ama. Başka bir isim gelirse takibe devam ederim lakin Rijkaard gidip Terim gelirse Galatasaray'ın başına geldikten sonraki ilk maçını sahadakilerin riyakarlığını tescillemek için izler ve o gidene kadar daha da izlemem Galatasaray'ı. 105 yıllık kulüp benim onu takip etmememle bir şey kaybedecek değil ki zaten hakim olan zihniyet yeteri kadar şey kaybettiriyor.

İçimden Bir Parça Öldü...

2010-10-09T00:20:00.004+03:00

Sabri kötüydü, Gökhan Gönül rezildi, Ömer Erdoğan ve Özer Hurmacı ne iş yapıyordu anlamak güçtü vesaire........ Son 15 yılda kendinden daha düşük ya da aynı seviyede rakiplere karşı hep zorlansa da eğer çıkılan maç resmi bir maçsa ve rakip futbol ekolü ve tarihi olarak bize göre üstünse Türkiye milli takımı yenilse de saçma sapan goller yese de hep kendi gibi oynamıştır. Taktik disiplin açısından geride ama özgüven olarak üst seviyede. Her daim yenildiğimiz ve psikolojik olarak her maça bir kaç sıfır geride başladığımız İngiltere ile oynayıp 2-0 kaybettiğimiz deplasman maçı ile birlikte bu gece izlediğim Almanya maçında son 15 yılın en silik, en ezik, en zavallı milli takımını izledim. Salt oyun açısından bakarsak daha kötülerini de izlemişizdir ama bu kadar karaktersiz bir oyunu izlemek acı verici. Çok değil daha geçen eleme gruplarında rakibimiz bu Almanya'yı yarı finalde eleyip DK'sını kazanacak olan İspanya idi. Almanya ile aramızda var olan farktan çok daha fazlası vardı. Oynadığımız 2 maçı da kaybetmiştik lakin Bernabeu'daki son 30 dakika haricinde rakibine göre oldukça zayıf kalsa da Türkiye takımı rakibinden korkmadan bir şeyler yapmaya çalışmıştı. Futbolunun son demlerini yaşayan Emre Aşık'ın Torres'i bertaraf ettiği Sami Yen'deki maçta kırılma anlarında oyunu koparamayıp güçlü rakibe yenilmek durumunda kalmıştık. Ama bu akşam... Takip edenler bilirler blog'da güncel futbol kadar nostalji futbolla da ilgili postlar çokça yer alır. Nostalji bazı vakitler buruk da olsa bir gülümseme bırakır yüzümüzde. Burada eskilerden bir Almanya-Türkiye maçı nostaljisi yapmıştık geçenlerde. Almanların her zamanki gibi kazanma genleriyle sahada olduğu bizim ise kıtanın 4. sınıf takımlarından olduğumuz dönem. 5-1 biten maçta Almanya beklenildiği gibi farklı bir galibiyet alırken hezimetten geriye kalan tebessümün altında Almanlar'a atılan bir gol vardı. bugünden o güne bakınca bu nostalji keyif veriyor bana. Lakin zaman makinasına girmiş gibi ekran başında 25 sene öncesine gitmek... Taktik analiz yapacak değilim bu maç için. En başarılı dönemlerinde takım halinde savaşan ve inatçı kimliği ile ön plana çıkan bir milli takım bu hale geldiyse yazıklar olsun demekten başka bir şey gelmiyor içimden.

Yılın Golü Kuzey İrlanda'da Atıldı!

2010-10-06T16:14:00.005+03:00

Geçtiğimiz hafta Kuzey İrlanda Premiership'te Glentoran FC-Portadown karşılaşırken maçın son dakikasında Glentoran golcü oyuncusu Matthew Burrows'un golüyle öne geçer karşılaşmadan 1-0 galip ayrılır. Blog'da bu maçtan bahsetmemin sebebi Kuzey İrlanda Ligi'nde yaşanan şampiyonluk mücadelesi değil elbette. Burrows'un belki de Avrupa'da yılın golüne aday gösterilebilecek harika golü Glentoran ve Burrows isimlerini burada zikretmemin yegane sebebi. Golü kelimelerle anlatmak yetersiz kalıyor. O yüzden tavsiyem bir kaç defa, sindire sindire izlemeniz. Keyifli seyirler.

Not: Videoyu izleyemeyenler için link: http://www.youtube.com/watch?v=KzAZTdyOXcA

Dinamo Kiev Yenmek İstemedi!

2010-10-06T11:28:00.002+03:00

Zaman geçtikçe refleksler de değişiyormuş. Hem taraftarın hem basının refleksleri hem de. Hazırlık maçı için İstanbul'a gelen Avrupa'nın o dönem üst düzey takımlarından Dinamo Kiev, Fenerbahçe ile oynadığı hazırlık maçında 2-2 berabere kalıp maçta düşük tempolu bir oyun sergileyince tribünlere gelen taraftarlar tarafından protesto edilirken Türk medyasının tepkisi ise "Dinamo Kiev F.Bahçeyi yenmek istemedi" olmuş. İçinde bulunduğumuz dönemin algısı ile bakınca sanki taraftarlar da bu başlığı atan gazete de Ukraynalı gibi gelebilir ama herhalde bundan 30-35 yıl önce futbol kamuoyumuz çok daha fazla "futbol romantiği"ymiş şimdiye nazaran.

TS:1 BJK:0... Selçuk-Colman vs Ernst-Guti

2010-10-03T21:15:00.006+03:00

- Maç öncesi iki tarafı tartınca her ne kadar Quaresma ekstra bir değer ise de hem Beşiktaş'ın hem Trabzonspor'un ağırlık noktalarının orta 3'lüleri olduğunu düşünüyordum. TS'da derinliği olmaması nedeniyle biraz yıpranmış olan Selçuk-Colman-Ceyhun, Beşiktaş'ta ise Ernst-Aureloi-Guti. Şayet Quaresma bu maçta oynayabilseydi bu 3'lünün Aureli-Necip-Ernst şeklinde tezahürü ve Guti'nin önlerinde pozisyon alması şeklinde bir tablo ile çıkardı Beşiktaş diye düşünüyorum. İlk devre geçen yıl Urfa'daki kupa finalinde yaptığı hamlenin benzerini Ceyhun'un yerine sprinter Engin'i koyarak yaptı Şenol Güneş. Ortadan gelebilecek ekstra bir adam ile delinebilecek gibi gözüken Beşiktaş savunması maçın başında Teofilo'nun girdiği 2 pozisyon ile beklediğim gibi verim gösterdi. Aurelio'nun Engin'e kelepçe takmaya çalışması Selçuk-Colman ikilisi ile Guti-Ernst ikilisini başbaşa bıraktı ki her ne kadar Guti-Ernst daha kaliteli bir 2'li olsa da Selçuk-Colman kadar birbirini tamamlayan partnerler değiller. Bu eşleşme ile orta sahada dengeyi kendi lehine bozan Trabzonspor rakibi uzun toplara mahkum etti ki Beşiktaş'ı bu şekilde pasifize ettiler. Keza 2.devre Ceyhun'un orta bloğa geçip Engin'in kanada geçmesi Beşiktaş'ı orta sahada resmen sildi. Maçın anahtarı bir hamleydi.

- Orta sahada denge TS lehine bozulmuşken kanatlarda BJK lehine bozulmuştu. Özellikle Burak'ın geri gelmemesinin de etkisiyle Hilbert ilk devre 3 dakikada 1 yüklendi Trabzon'un sol kanadına. Böyle bir maçta TS'dan savunma arkasına bir toptan BJK'dan ise kanat toplarından gol beklerken devreye BJK'ın duran topları da renk verdi. BJK ve TS birbirlerine duran toplarda çok benziyorlar. Kendileri atarken oldukça tehlikeli, kalelerini savunurken oldukça zayıflar. TS duran toplarda savunmayı öne çekeceğine neredeyse çizgideki rakibe bile adam markajı verirken 2-3 defa gol yemenin eşiğinden döndü. Duran top çarkında sıra BJK'a gelince de Mustafa Yumlu - ki kafaya yükselişi ve vuruşu gerçekten harikaydı- adam adama savunmayı çökerten isim oldu.

- Şu kadarını söylemek lazım ki her ne kadar TS Onur ve Colman'ın gayretleri ile bir puanı rakibine vermeye çok uğraşsa da şu maçta ilk golden sonra 2., 3. golü bulamamak tamamen oyuncu kalitesi ile alakalı. Teofilo belki ağır bir oyuncu ama topu sırtı dönük aldığında belli bir seviyede servis de edebiliyor. Lakin yanında bir kanattan ziyade 2. forvet gibi oynayan Burak'ın oyun zekasının sıfırın altında olması Beşiktaş'ın riskli ofsayt taktiğini her defasında işlevsel hale getirdi. Burak ofsaytı bilmeyen futbol ile yeni tanışmış bireylerin bilgisizliğine, şımarık bir çocuğun bencilliğine sahipti bu akşam. Her an takımı 10 kişi bırakabilecek sakatlık tehlikesi olmasa inanıyorum ki Şenol Güneş Umut'u son yarım saat oyuna sokardı. Son vuruşlarda vasat olan Umut bile şu maçın son 10 dkaika formalite olarak oynanmasını sağlardı.

- Hakan Arıkan sadece kurtardığı toplarla değil defansın arkasına atılan toplarda da güven verdi ki ben kendisinin iyi maçlarını izlemiştim ama bu kadar özgüvenli hiç izlememiştim.

- Serkan Balcı Trabzonspor adına Mustafa ile birlikte maçın adamıydı. Mustafa göze batan bir hamle yapmaz iken golde de gelen harika ortaya yükselişi ve vuruşu harikaydı. Serkan ise Holosko'yu sahadan silmekle kalmayıp TS'un savunmadan çıkarken yanaştığı en güvenilir liman oldu.

- Guti yine can alıcı bir kaç pas verdi ama Selçuk ile mücadelede tek başına kalınca kaybetti. Engin Baytar ise bir kaç hatalı seçimi hariç maçın en iyilerindendi.

- Hakem taraf gözetmeksizin kötüydü. Rakip sahada olan faulü bile öteki yarı sahada attırdı. Vermediği sarı kartların haddi hesabı yok. Teofilo'nun yumruğunu görmediğini varsayıyorum. Teofilo'ya da 3 maç ceza bekliyorum.

Macar Zaferi...

2010-10-03T12:04:00.003+03:00

( TURKEY V. HUNGARY )

Your browser does not support iframes.

Babalarımızın hatta dedelerimizin hatırladığı, futbol tarihimizin en efsanevi maçlarından biri olan "Macar Zaferi"nin "British Pathe" sitesinde denk geldiğim videosu. Tarihe tanıklık edemesek de tekrarını izlemek de ilginç bir duygu. 19 Şubat 1956, Türkiye-Macaristan. İyi Seyirler...

Not: Videoyu izlemek için resmin üzerine tıklayınız.

Döner Çek Bize Pfaff Usta!

2010-10-01T00:52:00.004+03:00

Jean Marie Pfaff 1985 Haziran'ında Almanya'da bir Türk dönercisinde döner ustalığına soyunurken...

George Best: 1964-1985...

2010-09-28T19:33:00.004+03:00

21 yıl arayla çekilmiş iki George Best karesini sizinle paylaşmak istiyorum. İlk fotoğraf 1964 yılında muhtemeldir ki Old Trafford'un soyunma odalarından birinde çekilmiş. Arka planda futbolcuları saha içinde imza dağıtmamaları konusunda uyaran bir tabela ön planda ise daha 18 yaşındaki genç yetenek Best. İkinci fotoğraf ise tam 21 yıl sonrasına, 1985'e ait. Bir gösteri maçı için sırtlarına formayı geçiren iki futbol efsanesi karede. Artık yaşlı kurt mertebesine çıkmış George Best ve Bobby Charlton. Bir efsanenin yıllanışı...

Anfield Yedeği Insua & Bundesliga Hurdası Misimovic...

2010-09-19T23:09:00.004+03:00

"...Misimovic zaten Bundesliga'yı artık kaldıramıyor diye ayrıldı (gönderildi)..." Rıdvan Dilmen-%100 Futbol

Zvjezdan Misimovic (Wolfsburg)- 09/10:

Bundesliga: 31 maç, 10 gol, 15 asist
Şampiyonlar Ligi: 6 maç, 1 gol, 2 asist
Avrupa Ligi: 6 maç, 1 gol, 2 asist
Almanya Kupası: 2 maç, 2 gol, 1 asist

Toplam: 45 maç, 14 gol, 20 asist

"... Insua Liverpool'da da oynamıyordu..." Rıdvan Dimen-%100 Futbol

Emiliano Insua (Liverpool)- 09/10:

Premiership: 31 maç, 4 asist
Lig Kupası: 1 maç, 1 gol
FA Cup: 2 maç
Şampiyonlar Ligi: 6 maç
Avrupa Ligi: 4 maç
Toplam: 44 maç, 1 gol, 4 asist

GS-G.Antepspor: Hız,Sarp,Tolunay Kafkas...

2010-09-14T00:08:00.004+03:00

- Elano'ya kadro yapılanması içinde bir türlü yer bulunamaması sonucu maça ileri forvet ardındaki 3'lünün sağ kanadında başladı Elano. İlk etapta Brezilya'da oynadığı formasyon gibi gözükse de dikkatlerden kaçan nokta Brezilya'da daha içe doğru ve nispeten geride oynaması ve ardında Elano'nun içeri kat ettiği boşlukları dolduracak ofansif beklere (Maicon-Dani Alves) sahip olması. Her ne kadar ilk devre ki oyunuyla Ali Turan'ı beğensem de önünde Elano ile sağ kanada dinamizm vermesi futbolun gerçeklerine ters bir durumdu. İkinci devre - her ne kadar sakatlık sonrası savrukluğu geçmese de- kenardan gelen Sabri hamlesi ilk devre yapılmış olsaydı defansif olarak zaaf oluşsa da Galatasaray kanadını aktif olarak kullanabilirdi belki.

- Geçen sezonun başı hariç bu takımın en büyük sıkıntılarından biri top ayaklarındayken "slow motion" futbol sergilemeleri. Pas temelli top hakimiyetine dayanan bir anlayış ile verim alabilmek için iki olmazsa olmaz kural vardır. Hem kullanılan toplar yüksek yüzdeli ve dikine doğru kullanılacak hem de rakibin dengesini bozacak şekilde en azından ikinci pastan sonra hızlandırılacak. Savunma ve orta sahada o kadar yavaş ve göstere göstere top çeviriyorlar ki rakip takımın bırakın önlem almayı yorulmalarına bile gerek kalmıyor. Paslaşmaların hantallığı rakibin sürekli hazır ve dengeli şekilde karşınızda bulunması manasına geliyor. Misimovic'in yüksek yüzdeli pasları ve Insua ile birlikte kanat beklerinin ikincisinin de oyuna katılması ilerleyen süreçte mevcut kadronun hücum aksiyonlarını daha akıcı hale getirecektir ama durum şu an budur.

- Bu akşam hem Neill hem Servet iyi oynasalar da bana göre bu sezon hala Servet Çetin form olarak Neill'in üzerinde. Lucas Neill'ın bir kaç maç sonra geçen sezon ki performansına doğru ivme kazanmasını umuyorum.

-Mustafa Sarp kaçak dövüşün kitabını yazıyor aylardır. Rijkaard ile ilgili yegane hayal kırıklıklarımdan biridir Sarp'ın hala 11'de kendine yer bulması. Bir kaç kademesi var gözden kaçırılmaması gereken ama imkanınız varsa rakip takımlar orta sahadan dikine paslar ile Galatasaray kalesine yaklaşırken bir an için toptan alın gözünüzü ve kadrajda Sarp'ı arayın. Ya yürüyerek ya da yalandan bir koşmayla aksiyon bölgesine en az 20-25 metre uzakta pasif durumda olduğunu göreceksiniz. Ayhan Akman şu yaşında ve düşmüş fiziği ile 90 dakika hem kendi görevini yaparken hem de Sarp'ın gediklerini kapamaya çalışıyor. O yüzden Ayhan'ın top kayıplarını mazur görüyorum.

- Tolunay Kafkas takıma kendi oyun anlayışını yerleştirmeye başlamış! Ivan de Souza'nın dizginlenemeyen hücum özellikleri dışında tüm defasn ve önünde hat çakılı bir şekilde rakibi oldukça geride karşılarken hücumda bir dumur yaşanıyor. Geçen sezonlardaki Antep'in tam tersi bir görünüm. Savunmada savruk disiplinsiz G.Antep yerine savunmada nispeten dahas sağlam bir takım bu sezonki G.Antepspor. Lakin rakip kim olursa olsun savunmadan başlayarak neredeyse rakip altı pasa kadar dikine paslar ve verkaçlarla giden G.Antep'in yerine maksimum 3 pas ve sonrasında uzaydan çekilen şutlar ile gol arayan bir takım gelmiş. 2-3 yıldır keyif veren G.Antep performanslarını bu yıl pek göremeyeceğiz gibi.

Çöküş'ün Faturası...

2010-08-23T00:08:00.005+03:00

- Adnan Polat: Aslında Cana ve Pino transferlerinden sonra çıkıp "Bu sene maddi olarak sıkıntı içerisindeyiz. Büyük bir süpriz olmazsa transfer olmayacak" deseydi hiç transfer beklentisi ve bu beklentinin gerçekleşmemesinden doğan hayal kırıklığı yaşanmayacaktı. Kulübün borçları ve stadın inşaatı gibi saha dışı konularda yaptığı güzel işler yarattığı bu suni beklentinin gerçekleşmemesi yüzünden gölgede kalacaktır. Bu sezon GS bu haldeyse en büyük hata ne Rijkaard'a ne de oyunculara aittir gözümde. Hatalıların en başında mevcut yönetimin kadro yapılanmasındaki plansızlığıdır.

- Rijkaard: Geçen sene bu sezona göre çok daha opsiyonlu bir kadro ile yine yanlış yapılanmanın bir sonucu olarak başarısız olmuştu. Ama bu sezon şu kadro ile başarı beklemek bile büyük ayıptır kendisinden. Formsuz olduğu aşikar ki bana göre en büyük sıkıntısı Üstünel'in istifası sonrası camia ile arasında iletişimin kopmasıdır.

- Kadro: Sakatlık mevzusuna hiç girmemek lazım. Neredeyse son 4 yılın illeti ve artık sıradanlaştı bu sakatlıklar. Giden oyunculara bir baktığımızda Caner,Gio,Jo,Topal,Keita gibi bazen 11'de diğer zamanlarda kenardan girecek ilk isimler olduğu. Takım şablonunun bu kadar değerli elemanları gidip yerine nitelik olarak daha düşük seviyede adamlar alınınca zaten bozuk yapı nedeniyle sıkıntı yaşayan GS kadrosu potansiyel olarak da dibe vurdu. Bugün sinir krizi geçirten Barış-Sarp-Ayhan 3'lüsünün yerine yedekten girebilecek isimler taze sakatlar Cana ve Elano ise sadece takımın orta saha rotasyonunun ne seviyede olduğunu siz anlayın. Ayhan yaşı ve kondisyonu sebebiyle artık 50 dakikadan sonra tempo yapamıyor ama el mahkum her maç 11'de başlayıp maçı tamamlama durumunda oluyor ki bu akşam Bursa karşısında elinden geleni yaptı asıl kaptan. Orta 3'lünün diğer elemanı Barış ise yine aynı Ayhan gibi normal şartlar altında GS 11'ine iyi bir alternatif olmaktan öteye gidemeyecek mücadeleci ama vasat bir futbolcu. Cana'nın sakatlığı onu 11'e tek seçenek yaptı. Mustafa Sarp'a gelirsek her ne kadar Rijkaard onun ani hücuma çıkışlarından da biraz olsun faydalanmak istese de Hakan Balta ile birlikte takımın en kaçak dövüşen futbolcusu. Geçen yılın ikinci devresi göze batmaya başlayan defoları artık izleyenlere acı vermekten başka bir işe yaramıyor. Savaşır gibi gözüken ama hiç bir rakip takım atağında rakibi karşılamayan, top tehlike bölgesindeyken olmaması gereken bir yerden olması gereken yeri göz ucuyla takip etmekten başka bir şey yapmayan sertliğe gelince Volkan Şen ile bile omuz omuza mücadeleye girince Essien ile girmişçesine savrulan Sarp takımın orta sahasında ki en yalancı performansın sahibi

- Defansa gelirsek GS'ın kalesinin Leo Franco'yu bile arayacağını düşünüyordum ki yanılmadım ama Ufuk'un hatalarını Aykut'un körelmiş yeteneklerinin dirilmesini beklemeye tercih ederim. Varsın hata yapsın Ufuk. Ali Turan'ın her müdahalesi her pası futbol değerlerine edilen galiz küfürler gibi. Hakan Balta ise eskiye nazaran hücuma daha fazla çıksa da artık sol bekte dayanılmaz hale geldi. Bu maçta yediği çalımları en son 40'lık Favalli'nin yediğini görmüştüm. Çok değil bir 10 kilo verirsem ben de Hakan Balta'nın kanadını koridor edebilirim diye oldukça ciddi şekilde düşünüyorum. Feldkamp Hasan Şaş'ı bir kaç maç sağ bek oynatmıştı hatırlarsanız. Rijkaard şapkadan tavşan çıkartan bir adam değil. Ama şu Ali Turan ile Hakan Balta'nın yerlerine sağ beke Arda Turan sol beke Harry Kewell geçse bundan daha kötü olabilir miydi sizce? Neyse efendim gelelim göbeğe. Servet Çetin Marsilya uçağının kapısından döndükten sonra bir türlü eski Servet olamadı. Önce yönetime "beni istemiyorlarsa satsınlar" diye rest çekti ardından Rijkaard için "son şansı" diye açıklama yaptı. Belli normlara sahip kulüplerde çoktan bileti kesilmişti. Buna rağmen Rijkaard'ın elinde 11'e koyabileceği yegane isimlerden ve hatta maalesef şu an kötünün iyisi olarak en "iyi"si. Lucas Neill ise her ne kadar GS savunmasına büyük güç sağlasa da sezona çok kötü başladı. Bugün adeta toğu ayağına alan her Bursaspor'lu karşısında heder oldu. Takımın tamamına sirayet etmiş depresif ruh hali ona da sirayet etmiş.

- Hücuma da bir kaç çift laf edelim diyecek olsam da defans ve orta bloğa göre çok daha umut verici bir ileri hat var GS'da herşeye rağmen. Bu sefer onları es geçelim.

- Yönetim bu saatten sonra transfer yapmaya kalkışmasın. Zaten sıkıntıdaki kulüp son anda yağılmış zoraki bir transfer ile parasını saçmasın dışarıya. Haftaya Eskişehir deplasmanında geleneksel yenilgi ile gelecek 3'te 0 ve hafta içi Ukrayna'da yaşanacak çok olası elenme durumu gözümüzün önündeyken önümüzdeki sezona hazırlansınlar. Zaten bu hızla 2011-2012 sezonunun transferlerini gelecek yıl Ağustos başına ancak yetiştirebilirler.

- Bir de Rijkaard gitsin Terim gelsin tayfası var ki ne Terim'in dibe vurmuş kariyerinden, ne söneli çok olmuş futbol ateşinden ne de artık eski heyecanlı Terim olmadığınından dem vurmaya gerek yok. Şu kadroya ve kaotik yönetim anlayışına Mourinho'yu getirseniz üçüncü gün "Ben kendimi Special One sanıyordum burada herkes kendisini öyle zannediyor" diyip ilk uçakla Ibiza'ya emekliliğine uçar. Ama Terim isterse mucize yaratacak olsun takımı küçük hesaplar peşinde sağından solundan kırparak tavuğa çeviren zihniyeti Rijkaard'ı gönderip Terim'i getirirlerse bir süreliğine GS'ı mümkün olduğunca hayatımın merkezinden çıkaracağım. Yüz küsür yıllık camia sana mı muhtaç, tavşan dağa küsmüş derseniz 81 yıl bensiz var olan kulüp tabi ki de bensiz ve sizsiz de var olur. Ama o gün gelirde haksızlığa karşı ses çıkarmadan "ne yapalım oldu bitti artık yeni dönem başlıyor" diyecek olursam artık benliğimi kaybetmiş olurum.

Once Upon A Time... #2

2010-08-22T17:31:00.006+03:00

Eskiden UEFA Teklif Ediyormuş!

2010-08-19T16:49:00.002+03:00

Once Upon A Time...

2010-08-18T14:17:00.007+03:00

Şükrü&Metin&Can... Bir Zamanlar Serie A....

2010-08-12T15:12:00.009+03:00

(Metin Oktay Palermo ile sözleşme imzalarken)

(Metin, Palermo idmanında. Aşağı sırada en ortada)

(Metin Oktay Palermo forması ile bir maç öncesi)

(Can Bartu Lazio formasıyla)

(Can Bartu transferi İtalyan medyasında)

(Şükrü Gülesin Lazio ile idmanda)

(Şükrü Gülesin Lazio ile sözleşme imzalarken)

Cruyff & Rijkaard...

2010-08-12T13:31:00.002+03:00

Yaşlı kurt Cruyff genç yetenek Rijkaard ile karşı karşıya. 26 Şubat 1984. Feyenoord vs Ajax...

The Jags Trust Formaları Sırtlarından Çıkarıp Afrika'ya Gönderiyor!

2010-08-11T21:23:00.003+03:00

Glasgow'un aykırı çocukları Partick Thistle taraftarları bu sefer de bizlere de örnek olacak bir sosyal sorumluluk projesine imza atmışlar. Partick Thistle Taraftarlar Birliği olan Jags Trust oluşumunun KitAid yardım kuruluşu ile ortaklaşa düzenleyeceği bu projeye göre ligde oynanacak ilk iç saha maçında taraftarlar eski-yeni formalarını (forma-şort-eldiven-çorap hatta tekmelik) maçın başlama düdüğünden önce Jags Trust standlarına verebilecekler. Burada toplanan forma ve futbol malzemeleri ise koliler halinde Zamibya, Uganda, Sierra Leone ve Kenya gibi futbol sevgisini en derinden hisseden ama en basitinden bir forma almaya bile imkanı olmayan çocukların yaşadıkları ülkelere gönderilecek. Bu yıl şimdiye kadar 390 koli futbol malzemesini bölgeye gönderen KitAid ile işbirliği içine giren Jags Trust'ın başkanı David Stewart, Thistle taraftarlarının "büyük yüreklere sahip bir taraftar grubu" olduklarını ve bu yüzden bu projeye destek vereceklerine inandığını söylüyor. Proje ilk olarak bu cumartesi Firhill'de oynanacak Dundee maçıyla start alacak. Benzeri projeler ülkemiz içinde formaya-şorta-eldivene-tekmeliğe ihtiyaç duyan çocuklarımız için yapılsa ve maç günleri örneğin Saraçoğlu'nda İnönü'de böyle standlar kurulsa hoş olmaz mıydı sizce?

Liverpool Tarih Yazabilecek Mi?

2010-08-06T16:27:00.004+03:00

Trabzonspor-Liverpool eşleşmesi her ne kadar Trabzonspor tarafı için çok daha zor ve tarihi gibi gözükse de bu eşleşme sonunda Liverpool'lu futbolcuların alacakları bir galibiyet ile Liverpool tarihine geçecekleri bir eşleşme. Şöyle ki:

20.10.1976: Trabzonspor vs Liverpool: 1-0
26.01.2002: Galatasaray vs Liverpool: 1-1
05.12.2006: Galatasaray vs Liverpool: 3-2
24.10.2007: Beşiktaş vs Liverpool: 2-1

Bu eşleşme sonunda şayet Liverpool Avni Aker'den bir galibiyet ile çıkarsa Türkiye deplasmanında ilk kez bir Türk takımını yenmiş olacak. Mantığım turu Liverpool'un rahat geçeceğini ama Avni Aker'de TS'un yenilmeyeceğini söylüyor. Duygularım ise TS elense bile Avni Aker'de yine efsane bir maç izletir diyor. Şenol'un Ali Kemal'in yaptığını Onur'lar Yattara'lar da yapabilir. TS'a şimdiden başarılar dilerken bir yandan da Hodgson'a bir amme hizmeti yaparak Avni Aker sonrası vermesi olası demeçleri burada paylaşalım.

MUFC: 1906-1907

2010-08-02T14:04:00.002+03:00

Manchester United'ın tarihindeki ilk Birinci Lig sezon hatıratının ön kapağı. 1905-06 sezonunda Birinci Lig'e çıkmaya hak kazanan United'ın en üst ligdeki ilk sezonu 1906-07'nin hemen ardından sezon özetini içeren bu hatırat'ın ikinci sayısı ise Manchester United'ın ilk lig şampiyonluğu anlatakcaktı (1907-1908).

Rummenigge vs Fatih Terim... 1983

2010-07-23T17:04:00.007+03:00

2012 Avrupa Şampiyonası Elemeleri'nde Dünya Kupasının kazananı olmasa da en akılda kalıcı futbolunu oynayan Almanya ile karşılaşacak Milli Takım tarihinde pek çok defalar Almanlar ile karşılaştıkları için atılacak "ilk gol" veya elde edilecek "ilk galibiyet" gibi psikolojik hedeflere sahip değil. Bu açıdan İngiltere maçlarına göre Milli Takım kafa olarak daha rahat daha az baskı altında çıkıyor Almanya maçlarına. 2000 Avrupa Şampiyonası elemelerinde Bursa'da Hakan Şükür'ün golüyle 1-0 yenip Münih'de rakipten daha iyi oynanılan maçta 0-0'lık beraberlikler alınmıştı. 2000 elemelerinden önceki eleme maçlarında son karşılaşmalarımız yine bir Avrupa Şampiyonası elemelerinde. 1984 Avrupa Şampiyonası elemelerinde iki ülke aynı grupta yer alırken siklet farkı şimdikine nazaran oldukça büyüktü. Bir yıl önce 1982 DK'sı finalini İtalyanlar'a kaybeden, 1980'in Avrupa Şampiyonu Batı Almanya'ya karşı Lefter'li Metin Oktay'lı jenerasyonu mumla arayan, 1980 darbesi ve öncesinde yaşanan sosyo-ekonomik buhranın futbolunu da vurduğu zayıf futbol ülkesi Türkiye. 1983 nisan ayında İzmir'de Almanların 3-0 kazandığı ilk maçın ardından iki ülke milli takımı Berlin Olimpiyat Stadın'da 26 Ekim'de karşılaşır.

Maç öncesi Berliner Morgenpost gazetesi "Türkler kadın seyirciler ile stada silah sokacak" haberi ile yaklaşık 20 yıl öncesinden 11 Eylül zihniyeti ile haberler yaparken yine Hertha Berlin taraftarlarının Türk taraftarlara savurdukları ırkçı tehditler Milliyet gazetesi arşivlerinde kendine yer bulmuş. Maçtan bir gün önce Ümit Milli takım Alman Ümit Milli takımına 7-0 yenilince ağabeyleri başta olmak üzere bizim medyamızı da bir korku sarsa da bir önceki Berlin zaferine atıfta bulunan bir manşet ile maç gününe hazırlanmışız. Erdal Keser'in "Forster'in yokluğu şeker gibi, Schuster'in bulunmayışı da bal kaymak..." cümlesinin de bir züğürt tesellisi olduğu maçtan sonra acı bir şekilde anlaşılacaktı.

40.000 seyircinin izlediği karşılaşmada Almanların görevi saldırmak Türklerin görevi de gittiği yere kadar savunmak olur. Fatih Terim'in önderliğindeki savunma hattı Rudi Voller-Karl Heinz Rummenigge-Lothar Matthaus 3'lüsünün geliştirdiği ataklara karşı ilk devre iyi dayanır ta ki maçın o ana kadar başarılı isimlerinden kaleci Adem Voller'in 45. dakikadaki şutunu önce tutup sonra elinden kaçırıp gole neden oluncaya kadar. 45 dakika oldukça iyi dayanan Türkiye ikinci yarı ise disiplini iyiden iyiye kaybeder. 60. dakikadan sonra sahada Almanya fırtınası eser. 61. dakikada kornerden gelen topa altı pas önünde Rummenigge dokunur ve skoru 2-0 yapar. 64'te Matthaus'un getirdiği topta Voller ceza sahası sağ köşesinde iki rakibini geçer ve soluyla mükemmel vurarak farkı 3'e çıkarır. İki dakika sonra Rummenigge sağ kanattan gelen derin pası topuğuyla Stielike'nin koşu yoluna bırakır, Stielike müthiş vurur, 4-0. 68'de bu sefer golü atan biz oluruz. Kornerden gelen topta skorun rahatlığı üzerinde olan Alman savunması önce Erdal Keser'i boş bırakır. Onun kale önüne gönderdiği topu ise yine kafayla Dobi Hasan ağlara gönderir. Skoru 4-1'e getiren gole Dobi Hasan'ın gösterdiği sevinç o yıllarda Türk Futbolu ile Avrupa futbolu arasındaki farkı anlamamızı sağlayabilir. 75. dakikada Almanların gol üstadı Rummenigge'nin penaltı golüyle maçın da sonucu 5-1 olarak belirlenir.

Ertesi gün "bozgun" manşetleri atılırken mağlubiyetin sorumlusu ve günah keçisi ilk goldeki hatası nedeniyle kaleci Adem olarak seçilir. Hem de sadece Türk medyası değil Almanlar da Adem'i maçın kahramanı (!) olarak lanse edip "Şayet iki takım kalecileri değişselerdi almanya kaybederdi", "Almanya Adem'e teşekkür etmeli" gibi başlıklar kullanmışlar. Adem'in yediği ilk gole oldukça sinirlenen Turgut Özal'ın televizyon başından kalkıp maçı yarıda bıraktığını yazan gazeteler ayrıca maç sonunda sahaya Türk bayrakları ile inen gurbetçi taraftarların Rummenigge'yi omuzlarına alıp stad içinde dolaştırdıklarını da yazmış. Keyifli seyirler...

Berlin, 26 October 1983, attendance: 40,000
European Championship Qualifier
Referee: Sostaric (Yugoslavia)

ALMANYA

Schumacher - Otten, Strack, Augenthaler, Briegel (81. Herget) - Matthäus, Stielike, Meier (81. M.Rum-
menigge) - Littbarski, Völler, K.H.Rummenigge

TÜRKİYE

Adem - Ismail, Fatih, Yusuf, Erdogan - Rasit, Keser, Sedat (70. Cem), Tüfekci - Hasan, Selcuk

Şükür!

2010-07-19T00:19:00.002+03:00

"Profesyonel futbolcumuz Harry Kewell ile sözleşmesini bir yıl daha uzatmak üzere prensip anlaşmasına varılmıştır." Galatasaray Spor Kulübü

Forvetinize Sponsor Olmak İster Misiniz?

2010-07-18T12:05:00.005+03:00

Avrupa'da belki başka kulüplerde benzer örnekleri vardır ama taraftarın takımındaki futbolcusuna sponsor olduğu bu tarz bir uygulamayı ben ilk defa görüyorum. Partick Thistle FC, İskoçya Birinci Lig'inde yer alan (Premier Lig'in bir alt ligi) 134 yıllık bir çınar. Glasgow'un sarı-kırmızı renkli bu takımı Old Firm'ün bünyede stres yapan gerilimli rekabetinden bunalan Glasgow'un aykırı çocuklarının takımı. Bir nevi semt takımı hüviyetindeki Partick Thistle oyuncular ile taraftarları pek çok sosyal aktivitede bir araya getirerek taraftarlar ile kulüp arasındaki aidiyet bağını daha da güçlendiriyor. Kulübün en ilginç icraatlarından biri de taraftarların futbolculara sponsor olması. Örneğin bu sezonki ücret uygulamasına göre 275£ (Sterlin) artı KDV ücreti vererek kendi seçtiğiniz bir oyuncunun sezon boyunca iç ve dış saha forma sponsoru oluyorsunuz. Bu sponsorluk işinin manevi tatmini bir yana tabi ki karşılığı da oluyor. Misalen Türkiye'de pek yaygın olmayan maç programlarında (takım kadroları, kulüp geçmişleri vs.) sponsor olduğunuz oyuncuya tam bir sayfa ayrılmış durumda ve sezon boyunca oyuncunuzun resminin yanı başında isterseniz adınız soyadınız isterseniz de sizin belirlediğiniz bir slogan yer alıyor. Sezon içinde sponsoru olduğunuz oyuncunun imzalı fotoğrafı ve birlikte fotoğraf çektirme şansının yanı sıra sezon sonunda imzalı forması da sponsor taraftarın kazanımları arasında.

14 Temmuz itibariyle kadroda forma sponsoru olmayan sadece 8 oyuncu kalmış olması ve bunların da yakın zamanda sponsor bulma ihtimallerinin yüksek olması nedeniyle sponsorluk için kulübe başvuran taraflar için "Krampon Sponsorluğu" adıyla alternatif bir sponsorluk paketi daha sunuldu. 100£ artı KDV ücreti karşılığında bir oyuncunun krampon sponsoru olan taraftarın adı (sponsor olan şirket ise şirketin adı) yıl boyunca maç programlarında yer alacak ve sezon sonunda sponsoru olduğunuz oyuncunun kramponunu isterseniz imzalanmış bir şekilde elde edebileceksiniz. Bir nevi belki de şampiyonluğu getiren futbolcunun golü atan kramponları sezon sonu sizin ellerinize geçecek. Nedir ne değildir merak eden ya da ben de birisine sponsor olurum belki diyenler için buyrun link:

Boot Sponsorship
Player Sponsorship

2010'un En İyi 11'i...

2010-07-12T14:18:00.003+03:00

2010 Dünya Kupası'nın 11'i bana göre bu takımdır. Turnuvanın en flaş oyuncusu gol kralı ve en iyi genç oyuncu seçilen Müller olmakla birlikte nasıl ki 86 Maradona, 74 Cruyff, 98 Zidane ile özdeşleştiyse 2010'da benim zihnimde şimdiden Forlan ile özdeşleşti. Zidane'ın liderlik özelliklerinin Forlan'da oyun zekasının da Müller'de tekrar hayat bulduğu bir turnuvaydı. Almanya-Arjantin maçı yıllar sonra bile şu Almanya takımının oynadığı futbolun nasıl dinamik olduğunu göstermek için yeni nesillere izlettirilecek. Tıpkı yine Arjantin'in kaybeden safında bulunduğu 1974'teki Hollanda-Arjantin maçı gibi. Euro 2008'de Çek Cumhuriyet ve Hırvatistan maçlarıyla turnuva tarihine silinmeyecek şekilde kazınmıştık. 4 yıl sonra Brezilya'ya gidebilirsek insanların futbolseverlerin Dünya Kupası denilince akıllarına gelen efsanevi maçlara biz de katkıda bulunuruz diye umut etmekteyim! Fakat yazınca bir kez daha fark ediyor insan! 4 sene! Off!

El Clasico Ayarlı Doğum!

2010-07-10T13:23:00.003+03:00

Dünya Kupası finaline Cruyff'un memleketi Hollanda ve Cruyff futbol düşüncesinin milli takımlardaki en büyük temsilcisi İspanya karşılaşacakken Cruyff'a bir kez daha saygı duruşunda bulunmak geçti akıldan. 2004 yapımlı "Johan Cruijff: En un Momento Dado" belgeselinde Johan Cruyff oğlu Jordi'nin doğumunu ve beklenen doğum tarihinin El Clasico'ya denk gelmesine karşı nasıl bir çözüm bulduklarını şu cümlelerle anlatıyor.

"1974 yılının Şubat ayıydı. Jordi doğduğunda buraya geleli daha 6 ay olmuştu. Sezaryenle doğdu. 15 Şubat'ta Madrid'te Real'e karşı oynayacaktık. Bebek 15'inde doğacaktı. Michels hoca bana gelip:

"Bak, biraz erken doğsa olmaz mı? Önemli bir maç sonuçta" dedi.

Bunu önerdiğimde kimse karşı gelmedi. Karım bu yüzden 9'unda doğum yaptı ben de bu sayede Madrid'e karşı oynadım. Efsanevi 5-0'lık galibiyetimizdi. Oğlumun doğuşundan hemen sonraydı. Hayatın getirdiği büyük bir tesadüf işte.Bu asla unutamayacağınız bir şey" Johan Cruyff

Efsane Goller Vol.10: Jürgen Grabowski vs Bayern...

2010-07-05T12:22:00.005+03:00

Efsane Goller serisinde Dünya Kupası'ndaki Alman fırtınasına saygımızdan ötürü bir Eintracht Frankfurt-Bayern Munchen (1975) maçının golü var. Bayern kadrosunda Beckenbauer, Gerd Müller ve Sepp Maier gibi sadece ülke tarihinin değil dünya futbol tarihinin de en büyük futbolcularından bir kaçı yer alıyor. Ayrıca ilerleyen yıllarda hem Alman hem de dünya futboluna damga vuracak olan Rummenigge de Bayern kadrosundaki geleceği parlak bir genç oyuncu konumunda. Video'ya konu olan efsane golün sahibi ise bir Eintracht Frankfurt efsane Jürgen Grabowski. 15 sezon Eintracht Frankfurt'ta forma giyen Grabowski ayrıca 1966, 1970 ve 1974 Dünya Kupalarında sırasıyla 2., 3. ve şampiyon olan Almanya Milli takımlarının kadrosunda yer almıştır. Keza 1972'de Avrupa şampiyonu olan Alman Milli takımının da bünyesinde yer alan Grabowski Bayern'in efsane kalecisi Sepp Maier'i sol çaprazdan sol ayağının üstüyle sağ direk dibine gönderdiği bir nevi hareket halinde yapılan bir ölü yaprak vuruşuyla avlarken bir yandan pozisyonun başında topu köşe gönderi dibinde öldürmeye çalışan Beckenbauer'i de topu ilk anda taça atmadığına pişman eder. İyi seyirler!

Hücumda Çoğalma!

2010-07-04T11:59:00.002+03:00

Maçı izlemeyen birisi ilk etapta o kaleyi Almanya kalesi olarak algılayabilir ama 3.gol esnasında Arjantin kalesinin önünü fotoğraf karesinde yer almış. Alman istilası denilen kavrama yeni bir soluk getirmiş Löw'in öğrencileri. Bu golde asisti yapan Schweinsteiger'in topu kalecinin ardındaki Alman kalabalığına çıkarmadan önce çalım attığı son rakibinin Higuain olması ise Arjantin savunmasının ne halde olduğuna dair bize bilgi veriyor.

Önce & Sonra...

2010-06-27T18:53:00.002+03:00

Alman futbolundan Umut Sarıkaya'ya saygılarla...

Maradona vs Belçika...

2010-06-25T12:36:00.001+03:00

Arjantin-Belçika... 1986*Meksika Dünya Kupası...

Quaresma -> Beşiktaş... Mantıklı Kumar!

2010-06-13T14:14:00.004+03:00

Beşiktaş gündemi 2 aydır meşgul eden Ricardo Quaresma transferini en sonunda gerçekleştirerek sonunda büyük ihtimal karlı çıkacağı bir kumara girişti. Karlı çıkar diye düşünüyorum çünkü Quaresma'nın içinde biraz olsun futbol oynama aşkı kaldıysa bu şansı heba etmez ve aklını futbola verir Beşiktaş'ta. Hele o Beşiktaş ki senelerdir Milan misali kanat oyuncusuna, rakibi ekarte eden şut çeken asist yapan sıradışı oyunculara hasret bir takım iken Quaresma'nın bu ülkede hele ki Beşiktaş'ta başarılı olma ihtimalini yüksek görüyorum. Camia ne kadar yıldız oyuncu transferine hasret ise takım da o kadar Quaresma'nın yeteneklerine ihtiyaç duymakta. Futbolla ilgilenen herkesin kıyısından köşesinden en az bir kaç maçını izlediği bir adam hakkında çok farklı şeyler yazamayız tabi ama Schuster'in Quaresma'yı sağ veya sol kanat arasında bir seçim yapıp tek kanada mahkum edeceğini düşünmüyorum bu yüzden ileride Tello-Quaresma ikilisinden oluşan sürekli birbirleriyle yer değiştiren dinamik hücum kanatları izleyeceğiz diye düşünüyorum. Hem sağdan hem soldan gerek içeri kat ederek gerekse çizgiden bindirerek pek çok şekilde etkili olabilecek Quaresma'dan Schuster'in en efektif şekilde faydalanmak adına kendisine böyle bir saha içi serbestlik vereceğini düşünmekteyim. İç işlerinde bağımsız dış işlerinde takım oyununa bağlı "otonom" bir Quaresma yıllardır kısırlık destanları yazan Beşiktaş hücumuna çağ atlatabilir.

Quaresma'nın kötü huyları denilince disiplin konusunda sıkıntısı olan, bazen biraz fazla bencil ve istikrarsız kavramları akla gelse de benim açımdan Quaresma'nın Beşiktaş'ta rahatsızlık verebilecek yegane özelliği yenilgiyi kabullenen ve pek isyankar olmayan oyun içi ruh hali olabilir ki zaten Beşiktaş'ta yenilgiye isyan eden oyuncu sayısı rakiplerine göre oldukça fazla olduğu için Quaresma'nın bu hali takım içinde tolere edilebilir. Quaresma transferi ile ilgili tek sıkıntı saha içi performanstan çok saha dışı şekilde cereyan edebilir. Futbolcularının maaşlarını aylarca ödeyemeyen ve nakit akışı hususunda darboğaz yaşayan yönetim Quaresma'ya ödeyeceği - tahminimce takımın en yüksek maaş alan oyuncusu olacaktır- miktar karşılığında teminat mektubu göstermiştir ki Quaresma'nın ödemelerinde sıkıntı yaşanmayacaktır. Ama Quaresma'nın yüksek maaşı takır takır ödenirken kendi maaşları sürekli bir sonraki döneme ertelenen diğer futbolcular arasında GS'da Jardel transferinde yaşandığı gibi bir huzursuzluk yaşanırsa bu durum Beşiktaş yönetiminin bu sezon karşılaşacağı en büyük sıkıntı olur!

Hem Fenerbahçe Hem Galatasaray Karlı Çıktı!

2010-06-10T17:23:00.003+03:00

Stoch önce Galatasaray'a transfer olacağı söylentileriyle gündeme girmişken son 2 gündür birden Fenerbahçe de devreye girdi ve hem Galatasaray yönetimindeki kaos ortamının sonucu olan yavaşlık hem Fenerbahçe'nin mali gücü hem de çok olası gözükmese de teoride var olan Şampiyonlar Ligi kozu ile Miroslav Stoch Fenerbahçe'ye transfer oldu. Uzun uzadıya yazmaya, oyuncuyu anlatmaya pek gerek yok. Transfere daha çok ihtiyacı olan taraf akıllı bir transfer hamlesi yaptı diyebiliriz. Koca sezonu sağ kanatsız, Uğur Boral'ın sakatlığından sonra yılın yarısını da sol kanatsız geçiren Fenerbahçe'de her ne kadar Guiza eleştirilerin odağı olduğu için forvet sıkıntısı ön planda duruyormuş gibi gözükse de gerçek manada kanat oyuncusuna sahip olmayan Fenerbahçe orta sahası ile Alex&Guiza ikilisinin ileride yine yalnızları oynayacağı aşikardı. Bu yüzden takıma süratli, skora etki edebilen gerçek bir kanat oyuncusu transferi yaparak hem takımın acilen ihtiyaç duyduğu kanat oyuncusunu takıma kattı FB yönetimi hem de oyuncu seçiminde Latin Amerika'dan Doğu Avrupa'ya geçerek konsantrasyon ve mücadele konusunda sıkıntı yaratan Brezilyalı kolonileşmesinin önüne geçti. Galatasaray ise Stoch'u kaptırması konusunda ancak Kewell ile sözleşme yenilenmemesi ve Giovani Dos Santos'un kadroya katılamaması durumunda pişmanlık yaşayabilir. Eldeki kanat oyuncularından - Kewell&Gio- en azından biri takımda tutulursa yeni sezon için kanat rotasyonuna ekstra bir isim gerekmez. Hele ki Mehmet Topal'ın da gidişinin ardından ön libero mevkisinde oluşan kara delikten sonra Galatasaray'ın transfer bütçesini hücuma yönelik bir kanat oyuncusuna harcaması transferde yine yanlış hareket edilmesi manasına gelecekti. Bu açıdan Stoch'un Fenerbahçe'ye transferi hem kanat adamı ihtiyacı olan Fenerbahçe için hem de kanat adamı fazlalığı yaşayan Galatasaray için oldukça isabetli bir hamledir gözümde.

Rijkaard vs Schuster : Rekabet Boğaz'a Geldi!

2010-06-10T15:34:00.005+03:00

Galatasaray geçen sene başında Rijkaard'ı takımın başına getirip tüm futbol camiasına sağ gösterip sol vurmadan önce adı geçen hocalardan birisi de Bernd Schuster'di. Bugün itibariyle Avrupa yakasının diğer devi Beşiktaş'ın hocası oldu Alman teknik adam. Hem futbolculuk olarak hem de teknik adam olarak pek çok defa karşı karşıya gelen iki isim bu sefer TSL'de Beşiktaş ve Galatasaray cephelerinde karşılaşacaklar. Schuster önce Getafe ardından da Real Madrid'in başında Rijkaard'ın düşüşe geçen Barcelona'sına karşı üstünlük kurarken futbolculuk dönemlerinde ise 1989 Nisan'ında ŞL yarı finalinde karşılaşır Rijkaard ve Schuster. Bernabeu'daki karşılaşma 1-1 beraberlik ile sonuçlanırken San Siro'da 5-0'lık Milan galibiyeti sonucu çıkar. Gollerden birinde Rijkaard'ın adı vardır ve maç boyunca karşı karşıya oynadığı Schuster'e karşı büyük üstünlük kurar. Bu sezon oynanacak GS-BJK derbilerine artık bir de Rijkaard-Schuster rekabeti açısından bakmakta fayda var.

Efsane Goller Vol.9: Bernd Schneider vs Fenerbahçe...

2010-06-07T11:46:00.002+03:00

Efsane Goller serisinde bu sefer daha yakın bir dönemden bu topraklarda atılmış bir gol var. Avrupa kupalarında tarafsız baktığımız zaman dönem dönem efsane sayılabilecek goller yediğimizi görüyoruz. Metalist Kharkiv'li Jaja'nın Hakan Arıkan'a, Villareal'li Roger'in Mondragon'a 40-45 metre mesafeden attığı goller jeneriklik goller klasmanına girmekle birlikte Schneider'in Rüştü'ye attığı gol topa vurduğu yerin kaleye açısı ve topun aldığı akıl almaz falso ile benim açımdan "unutulmaz" sıfatını hak etmiştir. 23 Ekim 2001, Şükrü Saraçoğlu stadı inşaat halinde ve karşı tribünün yerinde yeller esiyor. Bir önceki sezon uzun yıllar sonra şampiyon olarak hem kupa özlemine son veren hem de ligdeki Galatasaray tekelini kıran Fenerbahçe o sezon ŞL'nde Barcelona, Lyon ve Bayer Leverkusen'li gruba düşmüştü. Kadıköy'deki karşılaşmada o dönem Leverkusen'de oynayan Ze Roberto'nun ceza sahasının ön tarafını kullanarak dışarı çıkarttığı topa Schneider'in vurduğu mükemmel şut ve topun ulaşılmaz noktaya gitmesi. İyi seyirler!

Cesare'nin Oğlu!

2010-06-04T01:05:00.003+03:00

Ayakta sağdan ikinci gelecekte dünya futbolunun efsanelerinden biri olacağını hayal ediyor muydu acaba? Gerçi onun karakterini göz önünde bulundurursak büyük ihtimal yanındaki arkadaşlarının aksine hedefleri o dönemde bile hep zirve olmuştur geleceğin efsanesinin. Paolo Maldini 10 yaşında!

Sabır!

2010-05-31T18:41:00.004+03:00

Ne tesadüftür! ki aynı gün içinde iki defa Akdeniz'de ciğerimiz yandı. Konuşmak bir şeyler söylemek zor. Cümleler boğazda düğümleniyor, sinirden isyan etme noktasına geliyor insan. Böyle vakitlerde insana umut veren şey inancı olur. Kimisi bir ideolojiye-hayat görüşüne inanır kimisi iman ettiği dinin öğretilerine sarılır. Yas tutmak var ama yılmak yok çok şükür.

"Ve (hatırla, ey Peygamber,) hakikati inkara şartlanmış olanlar seni durdurmak, öldürmek yahut sürgün etmek için sana karşı nasıl ince tuzaklar kuruyorlardı: onlar (hep) böyle tertipler peşinde koşarlarken Allah onların bu tertiplerini boşa çıkarttı, çünkü Allah bütün o tuzak kuranların üstündedir." Enfal Suresi 30. Ayet.

Türk Hava Kuvvetlerinin En Güçlü Silahı: Hakan Şükür...

2010-05-30T22:45:00.004+03:00

TSK uzun ve kısa dönem askere alırken mezun olunan alana (Tıp, Hukuk, Veterinerlik) ya da kişinin uğraştığı mesleğe ( berberlik, şoförlük) bakarak erlerin görev yerlerini belirler genelde. Bunun en güzel örneklerinden biri 1993 Temmuz dağıtımlarında yaşanmış. Akdeniz Oyunları'nda şampiyon olan Türk Milli Takımı'nın ve Galatasaray'ın genç golcüsü Hakan Şükür askerlik görevini yerine getirmek için Kütahya'daki birliğine teslim olur. Hava topları denilince Türkiye'de hatta dünyada sayılı isimler arasına girecek olan Hakan Şükür'ün görev yeri manidardır: Hava Er Eğitim Tugay Komutanlığı, Kütahya (Hava Kuvvetleri Komutanlığı)

2009/2010 Sezon Sonu Raporu...

2010-05-29T12:48:00.003+03:00

Sezonun Takımları: Inter, Fulham, Bayern, Twente, Bursaspor

Sezonun Antrenörleri: Jose Mourinho, Roy Hodgson, Steve Mc Claren, Ertuğrul Sağlam

Sezonun Futbolcuları: Diego Milito, Messi, Higuain, Drogba, Lisandro Lopez

Sezonun Maçı: Lyon-Marsilya (5-5)

Sezonun Golü: Clint Dempsey (Fulham-Juventus), Maicon (Inter-Juventus) Pedro (Barcelona-Inter)

Sezonun Hayal Kırıklığı Yaratan Takımları: Liverpool, Milan, Galatasaray, Bordeaux (İkinci devre performansıyla)

Sezonun Hayal Kırıklığı Yaratan Oyuncuları: Kaka, Zlatan Ibrahimovic, Nihat, Elano, Klose, Benzema

Sezonun Hayal Kırıklığı Yaratan Maçları: El Clasico'lar (Her iki maç), Bayern-Inter ŞL finali

Efsane Goller Vol.8: Socrates vs SSCB

2010-05-27T00:36:00.002+03:00

1982 Dünya Kupası 6. Grup'ta ilk maçta 14 Haziran günü Brezilya ve SSCB Ramon Sanchez Pizjuan stadında karşı karşıya gelirler. Turnuva boyunca oynayacağı futbol ile unutulmazlar arasına girecek olan Brezilya'nın ilk kurbanı SSCB oluyor. İlk yarıyı 1-0 geride kapayan Brezilya ikinci yarı önce Socrates'in ardından da daha sonra Malatyaspor'a da gelecek olan Eder'in muazzam golleriyle SSCB'yi 2-1 mağlup eder. Her ne kadar Eder'in golü de efsaneler arasında yer alsa da seriye Socrates'in attığı gol ile devam ediyoruz. Sovyet savunmasının bir türlü uzaklaştıramadığı top ile kaleye 30 metre mesafede buluşan Socrates önce ilk rakibini ardından ikinci rakibini ekarte eder ve o dönemin en büyük kalecilerinden Dasayev'in koruduğu kaleye güdümlü füze olarak adlandırabileceğimiz bir şut çeker. Kelimeler kifayetsiz kalıyor Socrates'in golünde. En iyisi izleyerek siz karar verin!

"Sakat ve Yaşlı" Değil "Lider ve Klas"!

2010-05-22T10:12:00.009+03:00

"Sakatlığı ve yaşı itibariyle, gelecek süreçte Galatasaray formasıyla düşünülmeyen isimlerden biri". Lig Tv başta olmak üzere pek çok medya kuruluşunda geçiyor Haldun Üstünel'in bu söylemleri. Hep bir umut ile Kewell'ın kalacağını beklerken artık Kewell-Galatasaray birlikteliğinin sonu gözüktüyse bizde içimizdeki bazı şeyleri dışarı dökmek zorundayız.

- Öncelikle bu "sakat" ve "yaşlı" söylemine karşı olduğumu söylemeliyim. Galatasaray yönetimi belki tepkilerden çekinmiş olabilir ama çıkıp "Kulüp olarak Kewell ile devam etmek istiyoruz fakat sözleşme şartlarında orta yolu bulamadık ve yolları ayırmak zorunda kaldık" tarzı bir açıklama yapsalar aslında pek tepki vermem bu ayrılığa. Çünkü her ne kadar Kewell'ı bir Galatasaraylı olarak çoğu oyuncudan farklı bir şekilde sevsem de yönetimin bir gayret gösterdiğini fakat kulüp ile oyuncu arasında anlaşma sağlanamadığını göz önüne alınca iki tarafa da anlayış gösterebilirdim. Fakat Kewell'ı gelecek sezon için "sakat" ve "yaşlı" olduğu için düşünmemek ve yerine Serdar Özkan'ı almak Adnan Sezgin'in tabiriyle "tez konusu" olur.

- Anladığım kadarıyla yaşlı sıfatını kullanmanın amacı sakat sıfatı ile oluşturulmaya çalışılan etkinin güçlendirilmesi, ve taraftarın Kewell'a karşı cephe alması gibi geliyor bana. Devre arası Kewell gönderilmesin diyenlerin bir kısmının şimdi "Kewell gitseydi de Nonda kalsaydı. O zaman şampiyonluk gitmezdi" gibi futbol aklına uymayacak saçma önermeler ortaya koyması da son dönemde yönetimin medya ile paralel uyguladığı Kewell politikası ile alakalı. Tabi ki bir de başarıya şartlanmış, başarı odaklı taraftarlık kavramı da oldukça etkin bu tepkide. Uzun vadeli plan yapalım geleceğin takımını oluşturalım diyen taraftarın olası bir şampiyonluk için takımın sadece skor olarak değil liderlik olarak da en etkin futbolcusunu kapıya koyma refleksini bir anlık bile düşünmesi buna örnektir. Kewell gibi Nonda'nın da gönderilmesine karşıydım ki yine de şunu söyleyebilirim. Nonda gitti şampiyonluk gitti diyen adam herhalde bu sezon ne Nonda'yı izlemiş ne de Galatasaray'ı. Çünkü şampiyon Bursaspor'un 11 ikinci Fenerbahçe'nin 10 puan gerisinde kalan Galatasaray toplam goller göz önüne alınınca 61 gol ile Fenerbahçe ile eşit sayıda gol atarken Bursaspor'dan ise sadee 4 gol az attı. Galatasaray'ın asıl sorununun orta saha ile defans hattı arasındaki senkronizasyon sorunu olduğunu ve takım olarak müdafa yapılamaması olduğunu göremeyip tek sorununun gol atamamak olduğunu söyleyip bir de bunu fizik olarak artık bitmiş olan Nonda'nın gidişine bağlamak olacak iş değil. Dizleri artık bitmiş olan Nonda'nın son 3 ay'ını hatırlayın ve sorun kendisine bu kadar oyun zekası ve gol istatistiği yüksek bir forvet neden devre arasında herhangi bir takım tarafından kapılmadı da 4 ayı dinlenerek geçirdi.
-Kewell Galatasaray takımında ihtiyaç duyulan iki rolü birden oynayarak takım için vazgeçilmez bir duruma gelmişti. Birinci olarak takıma aidiyet hissi duyan ve profesyonel yaşantı konusunda örnek bir yabancı oyuncu olarak hem klas oyunu hem klas karakteri ile bizlere "Hagi'den sonra..." diye başlayan övgü cümleleri kurdurdu. İkinci olarak ise Galatasaray'da 2006 yılında İliç'in oynadığı "skorer ortasaha" rolünün hakkını verdi Kewell. 2006'da Hakan Şükür-Ümit Karan-Necati ve hatta Hasan Kabze'nin yer aldığı formda forvet hattının sahada bulunan 3'ünce elemanı olarak oynayan İliç yaptığı forvet koşuları ile skora büyük katkı sağlarken orta sahanın diğer elemanları ile önündeki iki santrafor arasında köprü görevi görmüştü. Kewell ise yerine oynayan ya da alınan Caner, Gio, Serdar Özkan, Keita ve hatta Arda'ya göre forvet özelliği üst düzeyde olan bir kanat oyuncusu. Saydığım diğer oyuncular Arda haricinde tipik çizgi oyuncuları olmakla birlikte Kewell savunma arkasına yaptığı ters koşular ile Galatasaray hücumlarında bir anda ikinci forvet rolüne geçmekte ve takımın gol yükünün bir kısmını çekmekteydi. Takımın sezon başı yaşadığı harika başlangıçta Kewell-Baros ikilisinin formunu hatırlarsak bunu daha iyi anlayabiliriz. Matteo Ferrari'nin Kewell'dan en çok zorlandığı hücum oyuncusu olarak bahsetmesi de tesadüf değil!

- Bu sezon Galatasaray formasıyla 28 maçta 14 gol atıp 6 asist yapan geçen yıl ise 37 maçta 13 gol 7 asist ile oynayan Harry Kewell, "kronik sakat futbolcu aldı Galatasaray. Kewell senede 10 maçı geçerse büyük başarı" diyen otoritelerin tahimlerinin aksine arada sakatlık yaşasa da iki sezonda Galatasaray formasıyla 65 maça çıkıp 27 gol atıp 13 asist yaparak takımın attığı 40 golde doğrudan katkı sahibi oldu. Tabi çoğu yabancı futbolcunun aksine Ordu'dan Diyarbakır'a her deplasmana giden, takımı zorda kaldığında insiyatif alıp en zor anda bir Avrupa Kupası deplasmanında stopere geçip mücadele eden, sahadan her çıktığında tribünde ve TV'de onu izleyenlerin iyi ya da kötü oynadı demeden önce "Harry yine elinden geleni yaptı" dediği bir oyuncuyu şayet "sakat" ve "yaşlı" diye gönderirse Galatasaray yönetimi o çokça bahsettikleri kulüp geleneklerinin aksi yönde davranmış olacaklar. Yerli ya da yabancı bu kulübün geleneklerinde kendine yer bulan oyuncular her zaman iki özellikleriyle ön plana çıkmışlardır. Mücadeleci yapıları ve lider özellikleri. Siz Kewell gibi Arda'nın bile takım içi liderliğine vurgu yaptığı bir oyuncuyu gönderip yerine Serdar gibi Gio gibi Caner gibi bırakın liderlik yapmayı bulundukları takımda bir lider olmadan kafası kesilmiş tavuk gibi her an saçmalayacak oyuncuları kadroya katarsanız aynı taraftar gibi siz de takımın girdiği kaos anında çobansız koyun sürüsü gibi başıboş hareket edip uçuruma gittiğini görüp kahrolacaksınız.

La Gazetta Dello Sport vs Fanatik...

2010-05-20T22:08:00.002+03:00

Efsane Goller Vol.7: Pierre Littbarski vs Werder Bremen...

2010-05-19T00:34:00.003+03:00

Efsane Goller serisinde bu sefer Pierre Littbarski'nin Köln formasıyla Bremen'e karşı attığı 1985 tarihli gol yer alıyor. Almanya'da 1985 yılının golü seçilmiş Littbarski'nin Werder Bremen'e golü. Köln ani bir kontra atağa çıkıp Bremen'i geride eksik yakalayınca sağ kanattan gelişen atakta top son olarak soldan bindiren Littbarski'ye ulaşır. Littbarski ceza sahasına girip önce kaleyi dener. Littbarski'nin şutu kaleciden döner ama Littbarski golü atma konusunda kararlılık gösterir. Yerden kalkarken aldığı topta önce rakip stoperi ardından da kaleciyi aut çizgisi üzerinde ekarte eder. Bremen kalecisinin bacakları arasına sıkıştırdığı çırpı bacaklı Littbarski son bir hamleyle adeta tırnaklarıyla kazıyarak golü atar. Keyifli seyirler.

Mayıs'ın 17'si...

2010-05-17T00:18:00.004+03:00

Vakt-i zamanında yazmıştım 17 Mayıs benim için ne ifade eder diye. Aynı şeyler geçerlidir efendim . Allah yeni 17 Mayıs'ları yaşamayı nasip eder inşallah!

Bursa Şampiyon Oldu, Geyikler Öldü!

2010-05-16T22:08:00.002+03:00

- "Abi Anadolu takımı onlar, şampiyon yapmazlar", "Abi aralarında anlaşmışlar Lig birinin kupa ötekinin", "Abi Aziz Yıldırım kalecileri alıyormuş" "Abi Adnan Sezgin hakemleri bağlıyormuş".....

Bu gece Trabzonspor adının büyüklüğüyle sahaya çıkıp elinden geleni yaptı, Fenerbahçe de şampiyonluk için elinden gelen herşeyi yaptı ve sahada verebileceği herşeyi verdiler. Ama 1996'daki maçın rövanşını kupa maçıyla değil bu maç Fenerbahçe'yi şampiyonluktan ederek almıştır. Bursaspor şampiyon olarak, Trabzon ve Fenerbahçe verdikleri mücadeleler ile yukarıda tırnak içindeki bütün gereksiz futbol geyiklerini uzay boşluğuna gönderdiler. Yarın sabah bu ülkenin futbolseverleri farklı bir sabaha kalkacaklar. Yeni bir güne başlarken eski ve yozlaşmış futbol geyiklerini çöpe attıranlara bir kez daha teşekkürler.

Milan-Juventus Maçı Öncesi Nostalji: Milan-Juventus 1995...

2010-05-15T12:26:00.007+03:00

Serie A bu hafta sonu sezonu kapatırken ligin sonuna Milan-Juventus maçının kalması ve iki takımın da zirve hedeflerinden kopmuş olması maçın heyecanına darbe vurmuş oldu. Bu maça bir önem ithaf edecek olursak Leonardo'nun hoca olarak Milan'ın başındaki son maçı olduğunu söyleyebiliriz. Maçın sonucunun pek bir şey değiştirmeyeceği ortamda taktikten bahsetmenin gereği olmadığından biraz eskilere gidip bir Milan-Juventus nostaljisi yapalım.

15 Ekim 1995 günü San Siro'da 1995-96 sezonunun 6. hafta mücadelesinde o dönem Serie A'nın yegane şampiyonluk adayları Milan ve Juventus karşılaşır. Sezonu sonu Milan'ın 73 puanla şampiyon Juventus'un da 65 puan ile ikinci olduğunu hatırlatırsak bu maçın skorunun sezon sonu sıralamasına da doğrudan etkisi olduğunu görmüş oluruz. İki takımın başında da İtalya'nın ve Avrupa'nın en kurt teknik adamlarını görüyoruz. Milan yedek kulübesinde Fabio Capello, Juventus yedek kulübesinde ise Marcello Lippi'yi görüyoruz. San Siro'nun 85.000 taraftar ile full çektiği maç hakem Boggi'nin düdüğüyle öğleden sonra 15.00'da başlar. Milan maça taraftarının büyük desteği ile fırtına gibi başlar. Simone'nin 7. dakikada attığı frikik golüyle 1-0 öne geçen Milan 14. dakikada savunma arkasına sarkan Weah'ın attığı gol ile daha maçın başında 2-0'ı yakalar.

Ravanelli ilk yarıyı sakat sakat tamamlasa da ikinic devre Lippi'nin taktik hamleleri gereği oyundan alınır. Lippi Milan savunması arasında adeta eriyen Vialli ve Ravanelli'yi kenara alarak yerlerine Marocchi ve Conte'yi aldığında maçta 53. dakikaydı. Milan'ın o maçta Panucci-Costacurta-Baresi-Maldini 4'lü savunma ve önlerinde önlibero olarak Desailly'nin oynadığını düşünürsek Juventus forvetlerinin o savunmaya karşı etkisiz kalmış olmasının normal bir sonuç olduğunu anlayabiliriz. Milan skoru 80. dakikaya kadar 2-0'da tutmuş ve bu dakikada Juventus tarafının Di Livio- Porrini değişikliğine Capello Simone'yi çıkarıp yerine Di Canio'yu sokarak cevap verip oyunu ileride top tutarak bitirme niyeti yönünde hareket etmiştir. Fakat Marocchi'nin ara pasıyla ceza sahasına giren Del Piero sol ayağıyla kaleci Rossi'nin solundan topu ağlara göndererek farkı 1'e indirmiş son dakikaları Milan'ın geri çekildiği Juventus'un yüklendiği bir pozisyona soktu. 91. dakikada Del Piero'nun arka direğe kestiği topta bomboş kalan Porrini'nin kafa vuruşu mucizevi bir şekilde direğin yanından aut'a gider ve Milan zirve yarışındaki en büyük rakibini 2-1 mağlup eder. İkinci devre Torino'da oynanan maçın Conte ve Weah'ın golleriyle 1-1 bittiğini hesaba katarsak bu maçtaki galibiyetin Milan'a şampiyonluk yarışında Juventus karşısında büyük bir avantaj sağladığını görürüz.

Kadrolar:

MILAN: Rossi,Panucci,Costacurta,Baresi,Maldini,Eranio (45' st Tassotti),Desailly,Boban,Donadoni,Weah,Simone (35' st Di Canio)

JUVENTUS:Peruzzi,Tacchinardi,Ferrara,Vierchowod,Torricelli,Di Livio (35' st Porrini),Deschamps,Paolo Sousa,Del Piero,Vialli (8' st Marocchi),Ravanelli (8' st Conte).

Teşekkürler Leonardo!

2010-05-14T22:24:00.005+03:00

"I can only thank Milan because they have given me the opportunity to do many things and all that I have learned, I have learned here." Leonardo Nascimento de Araujo

Biz teşekkür ederiz Leo...

Tarihi Manchester Hamamı!

2010-05-14T12:52:00.006+03:00

1966-67 sezonunun sonunda Manchester United soyunma odasından bir kare. Siz deyin küvet ben diyeyim havuz misali bir teknenin için takımın yıldızları hem sezonun yorgunluğunu çıkarırken hem de şampiyonluklarını kutluyorlar. O sezon Nottinhgam Forest'ın 4 puan önünde şampiyon olan United ertesi yıl bu kadroyla final maçında Benfica'yı 4-1 mağlup ederek Şampiyon Kulüpler Kupasını kazanır. 1992-93 sezonunda Alex Ferguson ile kazanılan EPL şampiyonluğundan önceki son lig şampiyonluğunu yaşayan bu kadro ayrıca United'ın ilk Avrupa şampiyonu kadrosudur. Sırayla yazarsak: Duvara yaslananlar; (sol baştan) Denis Law, Nobby Stiles, Shay Brennan, Brian Kidd, Bill Foulkes. Karşıdakiler: George Best, Bobby Charlton

Göz Zevkimiz Ölürken...

2010-05-11T23:46:00.004+03:00

Nesta, Totti, Del Piero, Diego, Pato, Ronaldinho, Beckham, Joe Cole... 2010 Dünya Kupasında izleyemeyeceğimiz futbol sanatçıları. Bütün bir sene Dunga artık hak yemeyi bırakır da Ronaldinho'yu doya doya izleriz diye beklerken bir ay daha Elano izleyeceğiz. Del Piero'nu yerine Borriello'yu, Pato'nun yerine Nilmar'ı izlemek zorundayız. İnsan ister istemez soruyor kendine: Bir marka değeri vardı hani ona ne oldu?

Not: Joe Cole'un 30 kişilik ön kadroda olduğunu hatırlatan "Selocan"a teşekkürler. 23 kişilik kadroya da kalırsa en azından İngiliz saflarında bir sanatçıyı izleyebileceğiz.

Hiddink Dönemi İçin Beklenti: İspanya Modeli...

2010-05-10T23:39:00.004+03:00

Del Bosque'nin 2010 Dünya Kupası için açıkladığı 30 kişilik geniş kadronun (ki daha sonra 23'e indirilip nihai halini alacak) orta saha mevkisindeki oyunculara baktığımızda İspanyol kökenli oyuncuların azınlıkta olduğu göze çarpıyor. 8 orta saha oyuncusu var Del Bosque'nin ilk kadrosunda ve bu oyunculara baktığımızda şöyle bir durum ortaya çıkıyor:

Xabier Alonso Olano (Real Madrid CF) (Bask Kökenli)

Sergio Busquets Burgos (FC Barcelona) (Katalan kökenli)

Francesc “Cesc” Fabregas Soler (Arsenal FC) (Katalan kökenli)

Andrés Iniesta Lujan (FC Barcelona) (İspanyol kökenli)

Javier Martínez Aguinaga (Athletic Club) (Bask kökenli)

Marcos Antonio Senna Da Silva (Villarreal CF, SAD) (Brezilya kökenli)

David Jiménez Silva (Valencia CF, SAD) (İspanyol kökenli)

Xavier Hernández Creus (FC Barcelona) (Katalan kökenli)

8 oyuncudan 3 tanesi Katalan 2 tanesi Bask 1 tanesi Brezilya ve 2 tanesi İspanyol kökenli. İspanyol kökenli iki oyuncudan Iniesta'nın Barcelona geleneği ile yoğrulup tabiri caiz ise "Katalan aromalı İspanyol" olduğunu da göz önünde bulundurursak etnik kökeni itibariyle orta sahada has İspanyol olarak adlandırabileceğimiz tek oyuncu David Silva. İç siyasette Bask ve Katalan sorunu gibi kökleri çok öncelere dayanan sorunlar ile uğraşan İspanya'nın, futbol milli takımında bu kadar çeşitli - yine tabiri caiz ise mozaik- etnik kökenli oyuncular ile takım olabilmeyi sağlaması ve Avrupa'nın en kuvvetli milli takımı olması bir yandan İspanyol iç siyasetine mesaj verirken öte taraftan kendi içinde gurbetçi-yerli ayrımının derinden yaşandığı Türk Milli takımına da ders veriyor. Hiddink'ten en büyük beklentim takım içindeki gurbetçi-yerli ayrımının önüne geçmesidir. Önümüzde İspanya gibi bir örnek duruyorken hala daha yerli futbolcuların gurbetçi futbolcuları dışladığı bir milli takım yapısı görmek istemiyorum.

Mourinho's Chelsea vs Ancelotti's Chelsea...

2010-05-09T22:08:00.008+03:00

Chelsea taraftarı ne düşünmektedir tam olarak bilemem ama Ancelotti'nin Chelsea'si ile Jose Mourinho dönemindeki Chelsea seyir zevki açısından karşılaştırıldığında Ancelotti'nin takımı oldukça ağır basıyor bana göre. Elbette uzun bir aradan sonra Jose Mourinho döneminde kazanılan lig şampiyonluğu çok daha fazla zevk vermiştir bu yıl kazanılan şampiyonluğa göre. 50 sezonluk hasretin bitişi elbette 2004-05 şampiyonluğuna ayrı bir anlam vermiştir ama istatistikler göz önünde bulundurulduğunda Jose Mourinho "savunma uzmanı" kazanan bir takım, Ancelotti ise "hücum azmanı" keyif veren bir takım yaratmıştır. Mourinho dönemine bakıldığında 04/05 sezonunda Arsenal, 05/06 sezonunda ise Manchester United ile şampiyonluk yarışında çekişmiş Chelsea.

İlk yıl ikinci olan Arsenal 83 puan alırken Chelsea ise efsane bir sezon geçirerek hem 95 puan ile EPL puan rekorunu kırıyor hem de en yakın rakibine 12 puan fark atıyordu. Bu tablo oluşurken Jose Mourinho'nun en büyük silahı savunması oluyordu. Sezon boyunca sadece 1 kez yenilen Chelsea, rakibi Arsenal gibi 8 beraberlik alırken rakibinden 4 galibiyet fazla almıştı (29). Rekor puan kırarken ise sezon boyunca yediği sadece 15 gol ile 116 yıl önce Preston North End'in kırdığı bir sezonda en az gol yiyen takım rekorunu egale eder. İşin hücum kısmı ise savunma kadar parlak değildir. 12 puan fark ile şampiyon olan Chelsea attığı 72 gol ile 87 gollü Arsenal'in tam 15 gol gerisinde kalmıştır.

2005/06 sezonunda ise Chelsea Manchester United ile kapışırken önceki sezona göre biraz düşüş yaşamakla birlikte bu sefer 91 puan ile şampiyonluğu elde etmiştir. Geçen sezon tek yenilgi alan Chelsea bu sezon 5 yenilgi alsa da bu defa daha az beraberlik alarak önceki sezonun galibiyet (29) ve gol sayısına (72) yine ulaşır. Bu sezon artan mağlubiyetlerin etkisiyle yenilen gol sayısı 15'ten 22'ye çıkar. Takipçi Manchester United ise önceki sezonun ikincisi Arsenal gibi 83 puan alır ve 8 puan fark ile ikinci olur. Chelsea gibi sezonu 5 yenilgi ile kapayan United ile şampiyon arasındaki farkı United'ın Chelsea'den 4 fazla olan beraberlikleri (8) belirler.

Ancelotti ise bu sezon geldiği EPL'de Mourinho'dan farklı bir performans gösterdi. Elde ettiği 86 puan ile şampiyon olan Ancelotti'nin takımı Mourinho'nun şampiyonluklarında geçtiği 90 barajının altında kaldı. Keza galibiyet sayısında 27 galibiyet ile Mourinho'nun 29 çıtasına ulaşamadı. İşin savunma kısmını pek beceremeyen Ancelotti Chelsea'si 2009/10 sezonunda tam 32 gol gördü kalesinde. Savunma master'ı Mourinho Chelsea ile yaşadığı üst üste 2 şampiyonluk sezonunda toplamda 37 gol yemişti (15-22). Mourinho iki sezonda toplam 6 yenilgi alırken (1-5) Ancelotti bu sezon 6 yenilgi aldı. Defansif olarak Mourinho'nun gerisinde kalan Ancelotti ofansif olarak ise efsanev bir sezon geçirtti Chelsea takımına. İlk sezonunda ikinciden 15 gol az atan ikinci sezonunda ikinci ile aynı sayıda gol atan Mourinho'nun Chelsea'si şampiyon olmuştu. Ancelotti yönetimindeki Chelsea ise bir sezonda attığı tam 103 gol ile EPL tarihinin gol rekorunu kırdı. 103 gol demek Mourinho Chelsea'sinden tam 31 gol fazla gol atmak manasına geliyor. Mourinho'nun takımı 87 gol atan Arsenal'den 15 gol az atarken Ancelotti'nin takımı 86 gol atan United'dan tam 17 gol fazla attı. Daha başka bir ifadeyle neredeyse Mourinho'nun takımının iki senede yediği golü tek sezonda yiyen savunma futbolunun doğduğu topraklardan gelen "Has İtalyan" Ancelotti'nin takımı bu nispeten kötü savunma karnesine rağmen sezon sonunda 71 gol averajı elde etti. Ki tekrarlamakta fayda var Mourinho iki sezon üst üste şampiyon olurken 72'şer gol atmıştı takımı. Ancelotti'nin attığı ile yediği arasındaki rakam ise 71.

Nihai olarak iki teknik direktör insan olarak ne kadar farklı karakterde iseler oyun anlayışı olarak da o kadar farklı karakterlere sahipler. Kriz yönetimi konusunda başarılı ve savunma sanatı ustası Jose Mourinho 3 puan söz konusu oldu mu Ancelotti'nin ilerisinde gözüküyor ki kulüp yönetimleri için Ancelotti'ye göre açık ara daha öncelikli bir seçenek halinde Portekizli teknik adam. Ancelotti ise hem daha az karizmatik ve sessiz yapısı hem de Mourinho'ya göre "Winner" sıfatına daha az uygun olması nedeniyle her zaman Mourinho'ya göre daha geri planda kalacak gibi ama futbol sahasına şeref tribününden değil de kale arkasından bakan futbolseverlerin bakış açısıyla Ancelotti Chelsea'sinin Mourinho Chelsea'sine göre çok daha izlenebilir ve keyif verici bir takım olduğunu düşünmekteyim.

İyi Ki Doğdun Büyük Kaptan!

2010-05-08T14:15:00.004+03:00

Buon Compleanno! Franchino "Franco" Baresi- 8 Mayıs 1960.

Efsane Goller Vol.6: Daniele Massaro vs Monaco...

2010-05-06T23:19:00.002+03:00

Bu seferki efsane gol bir Şampiyonlar Ligi yarı final maçından. 1993-94 sezonu Şampiyonlar Ligi yarı final eşleşmesinde Milan-Monaco San Siro stadında karşılaşırlar. Desailly, Albertini ve Massaro'nun golleriyle Monaco'yu 3-0 mağlup eden Milan finalde Barcelona'nın rakibi olur. Massaro'nun attığı gol ise asist ve son vuruş göz önünde buşundurulduğunda efsane goller serisinde kendisine yer bulur. 70. dakikada Paolo Maldini'nin kendi sahasının sol kanadından sağ ayağıyla Monaco defansının arkasına gönderdiği müthiş pas ve pozisyonu takip eden Massaro'nun Monaco kalecisi Ettori'yi tabiri caiz ise dağıttığı müthiş vuruşu ve gelen gol. Herhalde Ettori bir Massaro'nun golünde bir de Prekazi'nin frikiğinde bu kadar zor duruma düşmüştür. İyi seyirler.

Turgay Şeren&Puskas - Bobby Robson& Ziya Şengül...

2010-05-04T15:02:00.002+03:00

Eski güzel günler. O zamanlar ne Telegol var ne de Ali Sami Alkış! Turgay Şeren& Ferenc Puskas ve Bobby Robson&Ziya Şengül...

En Büyük Asker Bizim Asker!!!

2010-05-02T13:18:00.000+03:00

Paolo Maldini...

Mourinho & Real: Asimetrik Birliktelik...

2010-04-29T10:57:00.007+03:00

Nasıl ki geçen yaz Ronaldo, Kaka ve Ibrahimovic'in transferleri Avrupa futbol gündeminin baş köşesine oturdu görünen o ki bu yaz da Jose Mourinho'nun olası bir Real Madrid transferi aynı derecede gündeme oturacak. Özellikle bana göre hala Avrupa'nın en iyi futbol oynayan takımı Barcelona'yı eleyerek hem yıllardır final oynayamayan Inter'i ŞL finaline çıkartarak yine bir ilke imza atmış ve sükse yapmışken öte yanda Bernabeu'da ŞL kupası kaldıran Puyol'u görmekten Real Madrid'lileri kurtararak daha transfer olmadan Madrid tarafına da kıyak geçmiştir Mourinho. Aslında hem Mourinho'nun hem de Real Madrid'in profillerine bakıldığında ortak noktalar göze çarpıyor. Başarı, karizma kibir, antipati...

Lakin olası Madrid serüveni bence Chelsea ve Inter serüvenlerine göre çok daha farklı ve zorlayıcı olacak Mourinho için. Buna sebep olarak Real Madrid'in Chelsea ve Inter'e göre daha farklı olan başarı algısını gösterebiliriz. Dün akşam gördük ki Barcelona'yı iki maçta da mat edip kupa finaline çıkan Jose Mourinho öncelikle çok büyük bir taktisyen fakat maç sonrası hareketleri ve çizdiği genel çizgi göz önünde bulundurulduğunda ise çok büyük bir egoya sahip. Hem ŞL finaline çıkarttığı Inter'de hem de yıllar sonra Premier League şampiyonu yaptığı ve ŞL yari finali oynattığı Chelsea'de kahramanlık mertebesine çıkarken başarıların yanında çizdiği imaj ile de o kulüplerde ki tabiri caiz ise şovun asıl sahibi olmuştur.

Bir nevi şu mesaj gelmiştir Mourinho'dan. "Ben geldim ve yıllardır şampiyonluğa hasret Chelsea'yi şampiyon yaptım. Ben geldim ve ŞL finalini rüyasında bile göremeyen Inter'i finale çıkardım". Artık her köşe başında görmekten gına gelen "Special One" muhabbetleri de buna en güzel örnektir. Jose Mourinho kupalardan çok kendini parlatmayı seven üst düzey taktik bilgi ve üst düzey ego'ya sahip bir hoca. Fakat Inter ve Chelsea gibi görünüşte zenginlerin kulübü olan bu iki kulüp Mourinho kadar ego'ya sahip değildiler ve belki de Ying-Yang misali birbirlerini dengelediler. Real Madrid ise geçmişi ve başarı algısı ile apayrı bir yerde. La Liga'da şampiyon olmak ve ŞL kupasını kazanmak Real Madrid için de oldukça önemlidir ama Real Madrid'de kazanılacak bir lig veya ŞL şampiyonluğu üzerinden Chelsea veya Inter'deki gibi kendisine daha fazla pay çıkaramaz Mourinho. Real Madrid'in yıldızı ya büyük meblağlar ile takıma katılmış dünya starları ya da onları transfer eden kulüp başkanlarıdır. Jose Mourinho'nun bu geleneği bozabileceğini pek sanmıyorum ve kendi egosundan daha büyük egoların bulunduğu Real Madrid'de aradığı ortamı bulabileceğine ihtimal vermiyorum.

Çünkü amiyane tabir ile Real Madrid geçmişi ile o kadar başarılara alışmış bir kulüp ki hani klişe tabir ile "Forması bile zirveye oynar". Jose Mourinho Chelsea ve Inter tarihlerine lig ve ŞL başarılarıyla en ön sıralardan giriş yaptı. Ama onlarca kez lig şampiyonluğu yaşamış, Avrupa'nın en çok Kupa 1 şampiyonluğu yaşamış kulübü Real Madrid'de kazanacağı hiçbir kupa Jose Mourinho'ya Chelse ya da Inter'de yaşadığı ego şişiren etkiyi yaşatmayacak. Örneğin benim de pek beğenmediğim Carlo Ancelotti antrenörlük kariyerinde 3 ŞL finali oynadı ve bunların 2'sinde kupayı kazandı. Buna karşın Jose Mourinho 2. finalini daha bu sene oynayacak hem de ilk finali olan Porto-Monaco'dan yıllar sonra. Ama Ancelotti'nin Milan ile final oynaması Mourinho'nun Porto ve Inter ile final oynamasından daha az olağan dışı. Mourinho Porto ile 17 yıl sonra ilk kez ve kulüp tarihinde 2. kez takımı finale çıkarmıştı. Inter'de ise bu final kulüp tarihinin 5. finali ama 38 yıl aradan sonra Kupa 1'de oynanacak ilk final. Ancelotti ise kulüp tarihinin 9. Kupa1 finaline çıkarmıştı Milan'ı. Daha önceki 8 finalde 5 kez kupayı kazanan Milan Ancelotti'nin 2003'teki ilk finalinden sadece 8 sene önce yine finaldeydi. Ancelotti takımını Old Trafford'daki finale çıkararak büyük bir iş yapmıştı belki ama yaptığı ne kulüp tarihinde bir ilk ne de ancak rüyalarda görülebilecek bir başarıydı. Keza Del Bosque'nin Real Madrid ile kazandığı 2000 ve 2002 tarihli iki ŞL kupası da tarihe geçen başarılar olmakla birlikte kulüp geleneğinde sayısız kereler yaşanmış bir başarının tekrarından başka bir şey ifade etmiyordu.

Tüm bu sebeplerden dolayı diyorum ki Jose Mourinho asıl yıldızın kendi olmadığı, kulüp tarihinde bir devrimciden ziyade ŞL kupası kazanmış diğer hocalardan biri olarak anılacağı, Inter ve Chelsea'nin aksine yanında kendi egosunun oldukça sönük kalacağı bir kulüp olan Real Madrid'de istediği ortamı bulamayacaktır. Yaz döneminin en büyük transferi olarak gösterilebilecek bu hamle Real Madrid için fazla bir kayıba yol açmayabilir ama sürecin devamında Jose Mourinho'nun karizmatik imajı ve sonu gelmez egosuna sağlam bir darbe vurabilir. Gerçi egosuna alacağı darbe Jose Mourinho'yu daha çekilir, daha az antipatik kılabilir.

Ahir Zaman !!!

2010-04-29T00:23:00.003+03:00

Cinayetlerin çoğalması, toplumun yozlaşması, genetikle oynanması gibi Inter'in Şampiyonlar Ligi finali oynaması da yaradılışın doğasına aykırı olup bir ahir zaman alametidir. Allah sonumuzu hayreylesin!

Efsane Goller Vol.5: Gerd Müler vs Schalke...

2010-04-27T23:57:00.004+03:00

Efsane goller serisinde yine bir Gerd Müller golü. Bu golün videosunu blogda paylaşmamın nedeni golün estetik güzelliği ya da hazırlanışı değil aslında. Schalke ile Bayern arasında oynanan bir Bundesliga maçında atılan bir penaltı golü ama golün videosunu paylaşmaya değer kılan o gün Gelsenkirchen'de tamamen beyaza bürünmüş saha zemini ve üzerinde adeta buz pateni yaparcasına kayan yıldızlar. Köln'ün şampiyon olduğu Bayern'in ise ancak 12. olarak büyük hayal kırıklığı yarattığı 1977-78 sezonunun 26. hafta maçında, soğuk bir Şubat gününde tamamen karla kaplı zeminde Schalke Bayern'i Gelsenkirchen'de ağırlamaktadır. Bugün ortalama zeminleri beğenmeyen vasat futbolcuların aksine o gün sahada gerçek yıldızlar kar ve buzla mücadele ederken bir yandan da futbol oynamayı becermekteydiler.

Schalke tarafında daha sonra bu diyarlara da uğrayacak Rüdiger Abramczik ve efsane golcü Klaus Fischer forma giyerken Bayern tarafında Sepp Maier, Karl Heinz Rummenigge ve Gerd Müller forma giymiştir. Buz gibi havaya rağmen tribünlerde 35.000 taraftar bu maçı izlemiş. Schalke Klaus Fischer ve Abramczik'in golleriyle 2-0 önde bitirir ilk devreyi. İkinci yarı Rummenige ile fark önce bire iner ama 4 dakika sonra Abramczik farkı tekrar ikiye çıkarır. 79. dakikada ise videoda yer alan penaltı golü gerçekleşir. Rummenige ceza sahasının sağ ön tarafında sırtı dönük olarak aldığı topla önce Schalke oyuncusu Dörmann'ın markajından kurtulur ardından şık bir çalım ile ceza sahasına girer. Dörmann Rummenige ile baş edemeyince kaygan zeminin de yardımıyla rakibini alaşağı eder ve penaltıya sebebiyet verir. Topun başına o sezon 24 gol ile gol krallığını Dieter Müller (Köln) ile paylaşacak olan Gerd Müller gelir. Top ve kaleciyi ayrı köşelere göndererek hem farkı 1'e indirir hem de o sezonki 21. golünü kaydeder Müller. Penaltı atışı esnasında bembeyaz zemin üzerinde polislerin tasmalarından tuttuğu kurt köpeklerinin görüntüsü bir futbol maçından çok Rus cephesini andırırken, Gerd Müller'in golü takımına yetmiyor maç Schalke'nin 3-2 üstünlüğü ile bitiyordu. Maçın ve golün hikayesini bitirirken kötü zeminlerin sıkı takipçisi Ortega'ya selam ederim.

Türk Basını Bitmiş Alman Basını Yazmaya (!) Başlamış

2010-04-26T14:36:00.004+03:00

1985 yılı Temmuz ayında bir Alman gazetesinin Derwall'li Galatasaray hakkındaki ithamları. Haberin ciddiyeti gazetenin isminde saklı aslında. "Yürü be abendZEITUNG"

Galatasaray Tek Kaleye Yattı... 0-0...

2010-04-25T21:58:00.006+03:00

Bir kısım Fenerbahçeli'nin Galatasaray'ı bir kısım Galatasaraylı'nın Bursaspor'u desteklediği(onlara Galatasaraylı demek ayrı bir yanlış), normal bir gecede GS'ın 5-2 ya da 6-3 kazanabileceği fakat kaleciler ve defans oyuncularının maharetleri ve ofans adamlarının beceriksizliği ile 0-0 biten son haftalardaki en zevkli maçlardan biriydi bu geceki Galatasaray-Bursaspor maçı. GS'da Keita'nın oldukça istekli fakat formsuz oyunu, Caner'in aslında sol bek oynadığını unutup geriye neredeyse hiç dönmemesiyle Volkan Şen'in maçın en etkili adamlarından biri oluşu, Bünyamin Gezer'in eli sarı kartında dolaşıp saha içi gerginliği düşük olan maçı gerginleştirmesi, Ali Tandoğan ve Ivankov'un müthiş mücadeleleri, Sabri'nin orta sahadan topu kendi kalesine kornere atması, Ömer Erdoğan ve Lucas Neill gibi iki müdafa komutanının performansları vs vs.....

Bugün alınacak bir galibiyet şampiyonluk olmasa bile Şampiyonlar Ligi şansını oldukça yükseltecekti Galatasaray'ın ama beraberlik demek yine UEFA ön elemesi manasına geliyor. Bu sefer Dünya Kupası ve UEFA'ya bir sonraki turdan başlamanın etkisi ile 3-4 hafta daha geç açacak takım sezonu. İyi başlayan fakat sonra önü alınamayan bir düşüş ile eldeki şampiyonluk bir yana 2.'liğin de kaçırıldığı bir sezon en azından kulübe yakışacak bir mücadele ile bitti benim açımdan. Hem de Bornova yöresinden yatış (!) türküleri söyleyenler varken.

Victor Valdes - Pepe Reina...

2010-04-25T00:48:00.002+03:00

Yıllar önce La Masia'da iki tıfıl velet! İkisinin de hedefi büyüdüklerinde kaleci olarak büyük işler başarmak. Şimdi bir tanesi Camp Nou'da Barcelona kalesini korurken diğeri Anfield Road'da Liverpool kalesini koruyor. Alt yapı nedir sorusuna verilecek en güzel cevaptır bu kare belki de.

Ümit Davala veya Solimano I il Magnifico!!!

2010-04-23T11:48:00.004+03:00

İtalya'nın en başarılı spikerlerinden ve bir Milan taraftarı olan Carlo Pellegatti özellikle takımdaki her oyuncuya kendi koyduğu takma isimlerle seslenmesi ile de ünlüdür. Bu lakap takma hadisesi İtalyan spikerleri arasında oldukça yaygın olmakla beraber Pellegatti'nin bu konuda hem sayı hem de orjinallik olarak diğerlerinden üstün olduğu bir gerçek. İşte Pellegatti'nin ağzından ilgin lakaplı bazı Milanlılar:

Luca Antonini - Le ali della libertà ( The Shawshank Redemption)
Alessandro Nesta- Tempesta Perfetta ( Perfect Storm)
Massimo Ambrosini- Arsen Lüpen
Ignazio Abate- Sarı Denizaltı
Gennaro Gattuso- Protezione Civile ( Sivil Savunma)
Andrea Pirlo- Trilli Campanellino (Tinkerbell)
Clarence Seedorf- Willy Wonka
Marco Boriello- Jack Sparrow

Fatih Terim- Il Gran Visir di Milanello (Milanello'nun büyük veziri)
Andriy Shevchenko- Flauto magico (Sihirli Flüt)
Christophe Dugarry- Dartanyan
Dejan Savicevic- Il Genio (Dahi)
Edgar Davids - Pepe nero (Kara Biber)
Frank Rijkaard- Cigno nero (Siyah Kuğu)
Marco Van Basten- Il cigno bianco (Beyaz Kuğu)
Kaka- Smoking Bianco (Beyaz Smokin)
Manuel Rui Costa- Nirvana
Oliver Bierhoff- Gravità zero (Sıfır Yer Çekimi)
Ruud Gullit- Il sole nero (Siyah Güneş)
Ümit Davala- Solimano I il Magnifico (Muhteşem Süleyman)
Zvonimir Boban- Zorro

Maradona Tahran'a !!!

2010-04-21T19:28:00.002+03:00

"F Tipi yapılanma Milli Takım'a da sızdı. Bir sabah kalktığımızda çok farklı bir Arjantin milli takımı ile karşılaşabiliriz. Gago'lar Heinze'ler gidecek yerlerine çember sakallı sağ bekler ön liberolar gelecek. Ordu göreve!" La Gazetta Cumuhuriyeto di Bueno Aires...

Balotelli İsyanlarda!

2010-04-21T01:53:00.003+03:00

Dün gece ŞL yarı finalinde Inter rakibi Barcelona'nın favori olduğu maçta hem de 1-0 geriden gelerek 3-1 gibi bir skorla galibiyet elde etmiş ve final için avantaj sağlamışken gecenin sonunda Balotelli yine olay adam olmayı başardı. 75. dakikada Milito'nun yerine girdikten sonra pek etkili olamayan ve bu kısa süre içinde tribünlerden de tepki alan Balotelli kazanılan maçın ardından önce bir hışımla sırtındaki Inter formasını yere fırlattı ardından da soyunma odasına giderken tribündeki Interli taraftarların hışmına uğradı. Tabi soyunma odasına giderken bir kısmı tribünlere karşı olan el hareketleri de cabası. Her ne kadar yakından ilgilensek de Balotelli olayı özelinde İtalyan futbolu ile empati kurmakta zorluk çekiyorum. Inter takımında ezeli rakip Milan'ın taraftarı olduğunu her fıtsatta söyleyen, Milan'ın ŞL maçlarını stadda takip eden, sırtına Milan forması geçiren bir oyuncu hele ki bu disiplinsiz tavırlarıyla kadroda yer almaya devam ediyorsa oyuncuyu kazanma adına gösterdikleri sabır için Inter başkanı Moratti ve Jose Mourinho'yu tebrik etmek lazım.

Efsane Goller Vol.4: Gerd Müller vs Real Madrid

2010-04-19T14:14:00.004+03:00

1975-76 sezonu Şampiyon Kulüpler Kupası yarı final rövanş maçında Bayern Münih ev sahibi olarak Real Madrid'i konuk ediyor. Bernabeu'daki ilk maçta Real Madrid'in Martinez ile bulduğu erken gole devre bitmeden Gerd Müller ile cevap veren ve beraberliği kurtaran Bayern, mayıs ayında Glasgow'da yapılacak final için önündeki son engel olan Real Madrid'i 2-0 ile geçerek üst üste 3. sezonda da Avrupanın en büyüğü olmak için final maçı biletini kapar. Bayern'in 2-0 kazandığı maçta golleri ilk Real Madrid maçının da golcüsü Gerd Müller atarken adeta "golcü kimdir?", "son vuruş nedir?" sorularına cevap veren bir performans göstermiştir. Müthiş performansının yanı sıra attığı ilk golde sağ tarafından gelen topa soluyla vurduğu müthiş şut ve devamında gelen harika gol ile efsane goller serisinde bu golü ve performansı paylaşmak mecburiyetinde bırakmıştır beni. Keyifle izleyin...

Ders: Türkçe, Konu: Sözcükte Gerçek Anlam....

2010-04-18T22:33:00.003+03:00

Kazma:a. 1. Kazmak işi. 2. Toprağı kazıp kaldırma, düzeltme vb. işlerde kullanılan ağaç saplı demir araç... (TDK Büyük Türkçe Sözlük... Link)

Küçük Kardeş'in Çelmesi... Espanyol:0 Barcelona:0

2010-04-17T22:54:00.004+03:00

Katalunya'da küçük kardeş ağabeyi yine zor duruma düşürdü aynı geçen sezon olduğu gibi. O dönem kötü durumda olan, lümede kalma savaşı veren Espanyol ligde ve Şampiyonlar liginde fırtına gibi esen şehrin güçlü ve yakışıklı ağabeyi Barcelona'yı kalesi olan Nou Camp'ta yenmişti derbi maçta. Bugün Daniel Alves atıldı geçen sezon Keita atılmıştı. O gün De La Pena Camp Nou'yu tek başına yıkmıştı bugün ise deplasmanda oynayan Barcelona'ya Osvaldo, Garcia, Chica ve Verdu sahayı dar ettiler dünyanın en iyi takımına. Geçen sezonki maç ile belki de tek fark o maçta ikinci golün asistini De La Pena'ya yapan Victor Valdes'in bu akşam özellikle ilk devre Barcelona'yı kurtaran adam olması. İki sezondur dünya üzerindeki en büyük zevk Barcelona taraftarı olmaktır lakin Barcelona şehrinde iki yıldır Espanyol tarafında olmak da ayrı bir keyif ve gurur veriyor olmalı.

Inter vs Juventus ya da Inter vs Del Piero...

2010-04-16T16:07:00.005+03:00

Bu akşam San Siro'da oynanacak Inter-Juventus "İtalya derbisi" skoru itibariyle Serie A'nın kaderini doğrudan etkileyecek. Olası bir beraberlik ya da Juventus galibiyeti pazar akşamı başkent Roma'da oynanacak Lazio-Roma maçında Roma'nın alacağı olası bir galibiyet ile gayri resmi olarak Roma'yı şampiyon yapacaktır. Tabi ki tam tersi bir durum da oldukça olası! Evinde kaos yaşayan Juventus'u yenecek Inter başkentten Roma'nın puan kaybını bekleyecek ki kötü günler geçiren Lazio kendi sahasında kazanacağı bir Roma derbisi ile sezonun kara lekesini silmek isteyecektir.

Bu büyük maçı Serie A zirvesini belirleyecek olmasının yanında bir de Del Piero'nun Inter'e karşı performansını görmek için farklı bir gözle izlemek lazım. Inter son 15 yılda bir Shevchenko'dan bu kadar çekti bir de Del Piero'dan. Inter-Juventus maçlarında Del Piero sahadaysa ya gol atar ya asist yapar tezi sayısız kereler kanıtlandı şimdiye kadar. Merakla bekliyorum.

Pele Avrupa'ya Niye Gitsin Ki?

2010-04-15T00:35:00.009+03:00

Evet belki iş futbolu yorumlamaya gelince Pele ne favori takım tahimininde ne de yetenekli futbolcuyu ayırt etmede çok başarılı değil. Ve kabul etmek gerekir ki bazen saçma sapan açıklamalar yapabiliyor. Ama Pele'nin futbolculuğunu hele ne o dönemler ile ilgili herhangi bir görsel ya da tarihsel bilgisi olmadan sorgulamak da "ağzı olan konuşuyor" kıvamına gelmeye başladı artık (bkz. Ahmet Çakar). Pele'ye sallamanın amentüsü olan bir görüşe ben cevabımı vereyim de tarafımız belli olsun.

"Pele çok büyük futbolcu olsaydı Avrupa'da oynardı!": Buram buram cehalet kokan bir görüş. Tarih biliminde iki kişi, kurum, olay karşılaştırılacağı vakit kıyasın tarafları kendi dönemlerinin şartları göz önünde bulundurularak değerlendirilir. Pele 1957-74 yılları arasında top oynarken özellikle 60'lı yıllar onun kariyerinin en parlak dönemiydi. Futbolun endüstri haline gelmediği o yıllarda Kıtalarası Kupa şimdi taşıdığı "salt ekonomik" değerin aksine saha içi bir değere haizdi. Kıtalararası transferlerin Real Madrid'in başlattığı akımla hızlandığı yıllar olmasına rağmen Dünya Kupalarında sürekli başa oynayan Güney Amerikalı futbolcuların Avrupalı meslektaşlarıyla karşılaşabildikleri kulüp seviyesindeki tek ve "ciddi" organizasyon olan bu kupada 1960-1969 arası kazananların dağılımı şu şekildeydi:

Avrupa:4 Kupa ( Milan, Inter(2), Real Madrid)
Güney Amerika: 6 Kupa (Penarol (2), Santos (2), Estudiantes, Racing Club)

1960'da başlayan iki kıtanın en büyüklerinin mücadelesinde, Pele'nin altın yıllarını yaşadığı ilk 10 yıllık dönemde Pele Santos forması altında 2 defa kupayı kazanma başarısı elde eder. 1962'de Benfica, 1963'de ise Milan geçilip kupa kazanılırken Santos'un dümeninde Pele vardır. 1962'de Benfica ile oynanan final maçlarında tüm Avrupa'ya nasıl bir oyuncuyu izlemekten mahrum kaldığının dersini verir. Çift ayaklı finalin ilk maçında Maracana'da Santos Benfica'yı 3-2 mağlup ederken 2 gol atar Pele. Rövanş maçında Eusebio'nun önderliğindeki Benfica'nın maçı kazanıp finali üçüncü maça taşıma hayallerini tek başına yıkan yine Pele'dir. Estadio da Luz'da oynanan maçı Santos 5-2 kazanırken Pele 3 gol 1 asist ile Eusebio'nun takımını dağıtmıştır. Güney Amerika takımlarının dönemin bu en önemli arenasındaki başarıları ve Pele'nin performansı o dönem Güney Amerika ile Avrupa futbolu arasındaki makasın öyle zannedildiği gibi Avrupa lehine açık olmadığını göstermektedir.

Pele'nin kulüp kariyerini geride bırakıp bu sefer Milli takım kariyerine bakalım. Pele 1958- 1962-1966-1970 yıllarındaki turnuvalar olmak üzere tam 4 kez Dünya Kupası'nda Brezilya Milli takımı formasını giyer. Ki bu 4 turnuvada 3 kez (1958,1962,1970) şampiyonluk yaşayarak bu alanda bir rekora imza tar. Bu turnuvalarda şampiyonluk yaşayan Brezilya Milli takım kadrolarına bakarsak Güney Amerika futbolunun o dönemki seviyesini daha iyi anlamış oluruz. 1958 Dünya Kupasını finalde ev sahibi İsveç'i 5-2 yenen Brezilya'da o finalde sahaya çıkan 11 oyuncunun hiçbiri o dönemde Avrupa kıtasında oynamazken daha sonra ise Vava ve Didi İspanya'ya transfer olmuşlar, Vava 3 yıl Atletico Madrid'de Didi ise bir sezon Real Madrid'de oynadıktan sonra ülkelerine geri döndüler.

1962 Dünya Kupası'nda ise Avrupa'nın o dönemki en formda milli takımlarından Çekoslovakya'yı 3-1 mağlup ederek kupayı kazanan milli takım kadrosunda Pele de yer alırken turnuvanın ikinci maçında da karşılaştıkları Çekoslovakya ile oynanan grup maçında sakatlanması nedeniyle final maçında forma giyememiştir. O finalde boy gösteren 11 Brezilyalı futbolcudan hiç bir tanesi turnuva esnasında Avrupa kıtasında bir kulübün oyuncusu değildir. Vava önceki turnuvadan hemen sonra Atletico Madrid'e transfer olup 3 sezon oynadıktan sonra 1961'de Palmeiras'a transfer olarak Brezilya'ya dönmüştür. Pele'nin sakatlığı sonrası onun yerine kadroya giren Amarildo ise bu turnuvadan 1 sezon sonra İtalya ligine transfer olup sırasıyla Milan, Fiorentina ve Roma'da forma giymiştir.

Pele'nin kazandığı 3. ve son Dünya Kupası olan 1970'deki turnuvada ise dünya futbolunun gördüğü en etkili bir kaç hücum takımından sayılan "1970 Brezilya"sında artık efsaneleşen Pele'nin yanı sıra Jairzinho, Rivelino, Tostao, Carlos Alberto, Gerson gibi yıldızlarda forma giyiyordu. Final maçında 4-1 gibi farklı bir skorla yendikleri İtalya Milli takımı ise dönemin flaş Avrupa kulüpleri Inter ve Milan'dan yıldızlar ile bezenmişti. Mazzola, Facchetti, Riva, Rivera, Rosato ve Bertini gibi Serie A ve Avrupa Kupası şampiyonlukları gören yıldızlar ile dolu İtalya kadrosunu Azteca stadında perişan eden Brezilya Milli takımında o dönemde Avrupa'da forma giyen oyuncu sayısı "0". Sadece Jairzinho bu turnuvadan 4 yıl sonra 1974-75 senesinde Marsilya'da forma giyerken diğer yıldızlar ya Brezilya'da futbol hayatlarına devam ettiler ya da emeklilik yıllarını ABD'de geçirdiler.

Nihayetinde Pele'yi sevmiyor, beğenmiyor, hatta en büyük oyuncular sıralamasına sokmak istemiyor bile olabilirsiniz lakin Pele'nin futbolculuğu ile ilgili ahkam keserken "O kadar iyi futbolcu olsaydı Avrupa'da oynardı" gibi komik bir iddia ortaya koyarsanız vardığınız sonuç da bu iddia gibi ciddiyetten uzak olur.

Efsane Goller Vol.3: Karl Heinz Rummenigge vs Torino...

2010-04-12T23:25:00.002+03:00

1985-86 sezonu Serie A'nın 13. hafta maçında San Siro'da Inter ve Torino karşılaşıyorlar. Bir hafta önce Milano derbisinde Milan'ın o sezonki yeni transferi, 1982 Dünya Kupası'nın yıldızı Paolo Rossi'nin 2 golüne engel olamayarak 2-2'lik beraberliğe razı olan Inter derbide alamadığı 3 puanı Torino karşısında almak istemektedir. Fakat bol gollü bir beraberliğe razı olur. 3-3 biten bu maçta Inter'in 2. golünü atarak skoru 2-2'ye getiren Karl Heinz Rummenigge'nin bu golü 3 senelik Inter kariyerinin en unutulmaz golüdür. Ceza sahası önünden kullanılan ve barajdan dönen serbest vuruşun hemen ardından içeri şişirilen topta kalecinin boşa çıkması ve topun Rummenigge'nin bulunduğu bölgeye gelmesinin hemen ardından Rummenigge zamanlama, denge, zeka ve yetenek ile süslenmiş harika bir voleyle topu Torino ağlarına gönderir. Kötü bir sezon geçiren Inter taraftarı için o sezon hatırlanacak yegane güzelliklerdendir Rummenigge'nin vole golü. O sezon ile ilgili ilginç bir not daha. Derbi maçında Inter'e karşı 2 gol atan Paolo Rossi'nin Milan formasıyla o sezon attığı gol sayısı sadece 2'dir.

Vol.1: Bergkamp
Vol.2: Klaus Fischer

Kimi Karaborsa Kimisi Rant Peşinde...

2010-04-11T22:46:00.004+03:00

Belki bütün stad bu iğrenç, linç kültürüne ait öz eleştirisiz tezahürata katılmadı. Hatta sosyete denilen numaralı bir ara şahlanıp dur demeye çalıştı. Ama sahadaki başarısız takımı kantarın topuzunu kaçırıp bu kadar insafsız şekilde protesto eden taraftar topluluğunun aslında bu sene Galatasaray'ın en başarısız halkası olduğu ironi midir? Arda'ya sevgilisine sinema kapattı diyen tribünün geçmişte çakmak, su, koltuk ve küfür eşliğinde eğlenirken (!) sayısız kereler Ali Sami Yen stadını kapaması ironi midir? Peki bu tezahüratın sahadakilerden çok onu dile getirenlere "cuk" diye oturması ironi midir?

"Kimisi kara borsa kimisi rant peşinde... Galatasaraylı ruhu yok hiçbirinde... Söyleyin çok mu şey istedik, tribünün hakkını verin dedik... Biz yeri geldi 14 sene bekledik böyle rezil taraftar görmedik....."

Xavi Hariç Dağ Fare Doğurdu! R.Madrid-Barcelona: 0-2

2010-04-11T00:53:00.004+03:00

- İki takım sahaya çıktığında önce Daniel Alves'in sağ açık oynaması ardından da Ronaldo'nun sol forvet mevkisinde oynaması göze battı. İlk yarı Daniel Alves'in vasat altı performansı Guardiola'yı ikinci devre değişikliğe zorladı. Puyol sol beke Maxwell sol ön tarafa geçerken Alves sağ beke Pedro da sağ ön tarafa geçti. Ronaldo ise maçı sol forvet mevkisinde ayağına prangalar vurulmuşcasına etkisiz bitirdi.

-Barcelona geçen seneki maçın aksine ortalama, hatta ortalamanın ( kendi ortalamasının) altında performans gösterdiği bir derbide hiç zorlanmadan kazandı. İlk yarı hiç gözükmeyen Messi'nin attığı gol Real Madrid'i mental olarak bir golden fazla geriye düşürdü. İlk devre Barcelona'yı bu kadar pasifize eden Real Madrid gol pozisyonu bulma konusunda aynı performansı gösteremeyince koca maçı 1,5 pozisyon ile bitirdi. El Clasico'yu Bernabeu'da kazanan Bercelona, Milan'dan sonra Bernabeu'da bu yıl galibiyet elde eden ikinci takım oldu.

- Şimdi gazetelerde, bloglarda, maç muhabbetlerinde belki Messi-Pedro muhabbeti yapılacak yine ama bu maçın açık ara en iyi oyuncusu Xavi'ydi. Atılan 2 goldeki muazzam asistleri ve Messi'nin kaçırdığı- ya da Casillas'ın kurtardığı- iki pozisyondaki paslar üzerine tez yazılabilecek kadar derin, hakkında Discovery Channel'ın belgesel yapabileceği kadar akıl almazdı. Messi sıradışı bir futbolcu kabul ama ben Zidane ve Pirlo gibi tüm oyuna kumandanlık eden oyunculara daha farklı bir gözle bakıyorum. Barcelona'nın kumandanı ne Messi ne Iniesta'dır asıl kumandan Xavi'dir.

- Bir de eleştiri getirmek gerekir El Clasico'ya. Haftalardır beklenilen maçın Xavi Hernandez'in solo performansını bir yana bırakırsak aynı gün oynanan Beşiktaş-Trabzonspor maçından kalite ve tempo olarak üstün bir yanı yoktu. Dağ fare doğurdu demek yanlış olmaz.

Mithatpaşa'dan Hemen Önce Camp de Les Courts'ta El Clasico...

2010-04-08T18:04:00.003+03:00

El Clasico tarihinde oldukça gerilere ta Camp Nou'dan öncesine gidelim ve Camp de Les Corts'ta bundan tam 56 yıl önce oynanan mücadeleye bir bakalım. Barcelona'nın sınırları aşıp uluslararası bir güce ulaşmasında en az Cruyyf-Michels kadar etki sahibi olan bir faktör de Camp Nou stadıdır. 1954'te ki söz konusu El Clasico ise Barcelona'nın Camp Nou'dan önceki stadı olan 60.000 kişilik Camp de Les Courts'da oynanmıştır. Çok değil 1 ay sonra Türk Milli takımıyla Dünya Kupası eleme maçı oynayıp 3 maçın sonunda Türkiye'ye elenerek kupaya gitme şansını kaybedecek olan pek çok İspanya millli takımı oyuncusu sahada Barcelona ve Real Madrid formaları altında mücadele eder bu maçta. Kubala-Manchon-Segarra-Biosca olmak üzere o gün sahada olan 4 futbolcu (3 Barcelona, 1 Real Madrid) 1 ay sonra Mithatpaşa'dan mağlubiyetle ayrılacaklardır.

Maç Künyesi:

21-02-1954 LA LIGA

BARCELONA 5 - REAL MADRID 1

Barcelona: Velasco, Hanke, Biosca, Segarra, Flotats, Bosch, Tejada, Cesar, Kubala, Moreno, Manchón.

Real Madrid: Alonso, Navarro, Oliva, Lesmes II, Muñoz, Becerril, Molowny, Rodriguez, Perez Paya, Di Stefano, Gento.

Goller: Tejada 2, Cesar 1, Moreno 1, Manchón 1- Di Stefano

Her dönemde olduğu gibi şampiyonluk yarışında yine birbirleriyle mücadele eden Barcelona ve Real Madrid'in Katalunya'daki bu karşılaşmasında Real Madrid, Di Stefano'nun savunma arkasına yaptığı koşu sonucunda attığı gol ile 1-0 öne geçer. Atılan gol Real Madrid'e coşku Barcelona'ya hüzün getireceğine etki tersine döner ve Camp de Les Corts'ta uyuyan dev uyanır. Tejada (2), Cesar, Moreno ve Manchon'un golleriyle maçın sonunda ezeli rakipleri Real Madrid'e karşı 5-1'lik El Clasico'lar tarihine geçecek bir skor elde eder Barcelonalılar. Ertesi gün Mundo Deportivo'nun manşetinde "Yeni İmparatorlar" yazmaktadır Barcelonalı futbolculara ithafen. Bu tarihi galibiyete rağmen Barcelona sezonu Real Madrid'in 2 puan gerisinde bitirir ve şampiyonluğu başkente kaptırır. Ama Di Stefano'lu Gento'lu kadroya 5 gollü yenilgi tattırılan o gün hala daha Barcelonalılar için unutulmaz maçlar arasında yer alır.

El Clasico 1975: Neeskens-Cruyff vs Del Bosque-Netzer...

2010-04-08T14:23:00.003+03:00

El Clasico haftasına girmişken eski tarihli El Clasico'ları yad etmek lazım. 1975-76 sezonundan bir büyük maç var bu sefer blogda. O dönemler 2 puanlık sistemin uygulandığı La Liga'da takipçisi Barcelona'nın 5 puan önünde şampiyonluğa ulaşan Real Madrid için sezonun tek kötü anısı her iki maçta da Barcelona'ya karşı kabeymetleriydi. Madrid'e 2-0 kaybettikleri rakiplerine Nou Camp'ta 2-1 ile boyun eğseler de sene sonunda şampiyonluk kupasını kazanarak üst üste 2. sezonda da şampiyonluğu elde ederler. Bir tarafta Migueli, Neeskens, Cruyyf ve Rexach öte tarafta Camacho, Netzer, Santillana ve Del Bosque. Önce kornerden gelen topa Neeskens'in kafa vuruşu ile Barcelona öne geçer. İkinci devre Real Madrid bu golle Del Bosque'nin içeri indirdiği topta Pirri'nin golüyle cevap verir. Son sözü ise havadan gelen topu ceza sahası dışından sert bir vuruşla kaleye gönderen Rexach söyleyecektir. Real Madrid adına günün en başarılılarından kaleci Miguel Angel'in goldeki hatası ise kaleciliğin her daim en nankör meslek olduğunun delili gibi.

28 Aralık 1975- Nou Camp

Barcelona: Artola, Tome, Marcial, De la Cruz, Migueli, Neeskens, Rexach, Asensi, Cruyff, Sotil, Fortes

Real Madrid: Miguel Angel, Uria, Camacho, Benito, Rubinan, Pirri, Netzer, Del Bosque, Amancio, Santillana, Guerini.

Goller: Neeskens, Rexach-Pirri

Efsane Goller Vol.2: Klaus Fischer vs İsviçre...

2010-04-07T20:02:00.004+03:00

16 Kasım 1977. Almanya-İsviçre maçı. Klaus Fischer sağ kanattan Schalke'den takım arkadaşı Abramczik'in arka direğe doğru kestiği topu kimsenin beklemediği bir reaksiyon gösterip röveşata ile İsviçre ağlarına gönderir. Milli formayla 45 maçta attığı 32 gol ile Alman futbol efsaneleri arasına girse de attığı bu gol ile Alman futbol tarihine silinemeyecek bir biçimde adını yazdırır Klaus Fischer.

Vol.1:Bergkamp

Guardiola'nın Makus Talihi...

2010-04-07T01:52:00.003+03:00

Şayet tarih tekerrürden ibaret ise ne Xavi ne Iniesta ne de Messi Guardiola'nın kara talihinin önüne geçebilecektir. Xavi'ye Messi'ye Iniesta'ya Puyol'a Pique'ye iyice doy Guardiola. Ne kaderden ne de Barış Özbek-Mustafa Sarp-Mehmet Topal'dan kaçabilirsin. 3-4 yıl sonra "Barcelona ile Avrupa şampiyonu olmuş hoca" sıfatı ile buralara geldiğinde bir tanesi televizyonda giydiğin hırkaya takacak ötekisi seyrelmiş saçlarına sallayacak. Biri " Xavi-Iniesta-Messi kimde olsa şampiyon yapar" derken ötekisi "Barcelona'nın forması zaten içeride dışarıda ilk 2'ye oynar" diyecek. Sana İspanyolca "Hola"dan başkasını bilmeyen Kapalıçarşı İngilizcesi konuşan bir tercüman artı Barış-Mehmet-Mustafa 3'lüsü verilecek. Sonra da "Pep kardeşim hadi bakalım Barcelona'ya ne yaptıysan aynısını bize de yapıver!" denilecek. Ola ki başarırsan "O kadroyla herkes şampiyon olur" denilecek aksi halde derinin rengi açık olduğu için "Guardiola devrim değil hırkalı bir balondur!" denilecek. Ne de olsa Total Futbol yoktur Kara Balon vardır bizim memlekette. Bu dediklerimi biraz düşün ama çok da kafana takma Pep! Ne de olsa kaderden de devrimden de kaçılmaz!

"On the first day of Christmas my true love gave to me, an Eric Cantonaaaa..."

2010-04-06T20:22:00.005+03:00

United taraftarının efsane tezahüratlarından "12 Cantonas" temalı reklam son dönemlerde gördüğüm futbol-taraftar temalı en eğlenceli reklam diyebilirim. 3 United taraftarı ev ev dolaşan Noel şarkıcıları misali Noel akşamı evleri dolaşıp kapılarında şarkılar söylerler. Tabi Noel ilahileri yerine "12 Cantonas" söylemeyi tercih ederler. Üçüncü ve son evde karşılarına City formalı bir ev sahibi çıkar ve karşısında kırmızı forma ve kaşkollü 3 United taraftarını gördüğünde tabiri caizse gözleri dehşete düşmüş şekilde açılır. Ve tezahürat başlar United'lılardan... "On the first day of Christmas my true love gave to me, an Eric Cantonaaaa..."

Şampiyonluğu Kaybet Ama Karakterinden Taviz Verme!

2010-04-05T22:27:00.003+03:00

- Rijkaard ilk defa bu gece beni büyük hayal kırıklığına uğrattı. Sivas maçını kazanmak adına kendi doğrularını, ilkelerini bir kenara bırakıp savunma yapmak adına oyun şablonunu ve oyun anlayışını 180 derece değiştirmesi benim Rijkaard'dan beklentilerimin tam tersidir. Kısa vadede günü kurtarma adına bu kişiliksiz futbolu oynayacağına kendi bildiği oyunu tam beceremese de oynamaya çalışan bir Galatasaray puan kaybetseydi hatta 3 yeseydi Sivas'tan bu kadar rahatsız etmezdi beni. Arzum geriye kalan haftalarda Galatasaray'ın artık sonuç düşünmeksizin hücumu düşünen, rakip kaleyi düşünen oyun karakterine geri dönmesidir. Çünkü Rijkaard'ın da Skibbe'nin de gözümde belli seviyenin üstü antrenörler olmasının yegane nedeni inandıkları oyundan asla taviz vermemeleriydi.

- Barış'ın kırmızı kartı doğru bir kararken Sivaslı - galiba Keita- oyunucunun dirseği es geçildi. Ekrandan gördüğüm kadarıyla orta hakem pozisyonu göremedi ama yan hakemin müdahil olamaması hakemler açısından gecenin eksilerinden biridir. Hayrettin'in yürekleri ağıza getiren pozisyonunda Keita faul yapmakla birlikte yaptığı faul böyle ters bir duruma mahal vermeyecek nitelikteydi. Bir nevi şanssızlık yaşandı o pozisyonda.

- Sivasspor hem savunma oyuncularının dağınıklığı hem de oynadığı fazla sert oyunla Avrupa arenasında niye hallaç pamuğu misali savrulduğunu tekrar gösterdi. Anderlecht ile deplasmanda oynanan hezimet gecesinde ikili mücadelelerde Türkiye standartları(!) çerçevesinde oynamaya çalışan Sivasspor ilk yarıda kulüp tarihinin sarı kart rekorunu kırıyordu. Bugün Neill kafa toplarında uğradığı futbol dışı müdahalelere, mücadele ve temposuyla ünlü EPL'de bile uğramıyordu.

- Barış'ın attığı golden sonra oyunun gidişi şunu gösteriyordu ki Galatasaray bir gol adaha atıp farkı arttırmazsa maç sıkıntıya girecekti. Sivasspor ilk yarıda verdiği açıkları ikinci yarıda daha kontrollü oynayıp vermeyerek farkın açılmasını engelledi. Gol yemedeikten sonra araya bir gol sıkıştırma planını da Aykut'un hatasıyla gerçekleştirdi.

-Hakan Balta, Mustafa Sarp, Servet oldukça savruk oyunlarıyla yetersiz performans gösterdiler. Hakan bitik, Servet yavaş Sarp ise son haftalarda olduğu gibi durgundu. Topal sahanın en iyilerinden biriydi. Barış Özbek maçın sonundaki saçma hareketi ve aldığı kırmızı kart ile gösterdiği iyi performansı bir çırpıda siliverdi. Aykut ise tam bir çizgi kalecisi olduğunu bir daha gösterdi. Maç içinde 3 tane çok net pozisyon kurtardı fakat çizgiye mahkum oyunu ile stoperlerin geriye çakılmalarına neden oldu. Nitekim orta sahanın da oyundan düşmesiyle seken toplar Sivasspor'da kalmaya başladı. Son dakikada ise geçen hafta Selçuk'un şut çektiği kadar uzak mezafeden gelen topu sola doğru çelmek yerine Mehmet Yıldız'ın önüne çelen Aykut pek de hak edilmeyen 3 puan'ın ipini çekti.

- Lig Galatasaray için resmen olmasa da zihnen bitti bu gece. Bu saatten sonra tek hedef Beşiktaş'ı geçip UEFA kupasına bir üst turdan başlayıp sezona nispeten daha geç başlamak olabilir. Kalan haftalarda hedefsiz kalan büyük takım profili çizmesi muhtemel olan Galatasaray, bu gidişle medyaya bol bol malzeme verecek. Kalan haftalarda Rijkaard'ın gönderilmesi yerine Abdullah Avcı'nın ya da Fatih Terim'in getirilmesi gerektiğini bol bol okuyacağız futbol ulemasından. Aslında haksız da değil bu futbol alimleri. Getir takımın başına Abdullah Avcı'yı getir Lucescu'yu getir Fatih Terim'i sonra ver eline motor ciğerleri pres adamlarını. Uzun toplar ve pres ile bezenmiş müthiş heyecanlı bir futbol ve lig maçlarında alınan 3-6 gollük galibiyetleri gör. Sonra da gelsin Leverkusen 5 atsın Helsingborg 3 atsın Tromso rezil rüsva etsin seni aleme!

- Bu saatten sonra sezon sonu için tek isteğim Kewell ile yeni sözleşme imzalanması ve Rijkaard ile ekibinin var olan sözleşmelerinin sürelerinin uzatılmasıdır. Bu sene bir şampiyonluk kaybetti Galatasaray. Seneye de en çok bir tane daha kaybeder. 14 sezon şampiyonluk göremeyip büyüklüğünden bir şey kaybetmeyen camia bir kaç yıllık şampiyonluk hasretiyle de bir şey kaybetmez. Ama sırf ezberleri bozmak adına gerekirse gelecek sezonda şampiyonluğu kaybetse bile eldeki teknik kadro ile yola devam etmek camianın büyüklüğüne "uzun vadeli plan yapma ve bunu uygulama" erdemini kazandıracaktır. Yoksa ha bir şampiyonluk fazla ha bir tane eksik. 2008 yılında kazanılan şampiyonluk o an kaldırılan ve şimdi müzede duran kupa dışında ne kazandırmıştır kulübe, ya da kaybedilen 2005 şampiyonluğu bir kupadan başka ne götürmüştür. Mevcut teknik ekiple yola devam etmek bu takıma hiç kupa kazandırmasa bile en azından "kupa-başarı" eğrisinin o kadar da önemli olmadığını öğretecektir ki böyle bir geleneğin kazanılması benim adıma şampiyonluk kadar değerlidir.

Berti Vogts vs Franz Beckenbauer... 1973...

2010-04-05T12:14:00.002+03:00

1972-73 sezonunda Bayern Münih'in deplasmanda Borussia Monchengladbach ile karşılaştığı maçta Berti Vogts ile Franz Beckenbauer'in karşılaştığı an. İki müdafa ustası bu sefer hücumcular ile değil birbirlerine karşı mücadeleye girmişler. Vogts yaptığı müdahaleyle Beckenbauer'i yere indirirken Franz tüm çabasına rağmen faulden kendisini kurtaramıyor. Vogts ve ev sahibi ekip Puma kramponlar ile sahada yer alırken Beckenbauer ve Bayern Adidas kramponlar ile sahaya çıkmışlar. 17 Mart 1973.

Bir Zamanlar Gençtiler...

2010-04-04T00:27:00.003+03:00

Yasin-Beckenbauer-Pele...

2010-04-01T23:51:00.003+03:00

Türk futbol tarihinin kariyer rotası olarak en ilginç profillerinden biridir Yasin Özdenak. Galatasaray'ın girdiği 14 sezonluk şampiyonluk orucunun başında Brian Birch ile yaşanan 3 yıl üst üste şampiyonluklarda Galatasaray kalesini koruyan Yasin jübilesini yaptıktan sonra o dönem ABD'de futbolun popülerleşmesi adına sansasyonel isimleri yeni kıtaya getiren New York Cosmos'a transfer olur. 1977-79 arasında Cosmos'ta oynadığı dönemde bir kez lig şampiyonluğu yaşayan Yasin Özdenak veteran yıldızlar toğluluğu Cosmos takımında oynarken de Türk medyasının yoğun ilgisini üzerine çeker. O yıllardan Yasin Özdenak'lı iki gazete küpürü. Yasin-Beckenbauer ve Yasin-Pele. Memleketteki meslektaşları balçık sahalarda kasap havasına maruz kalırken o futbol hayatının son demlerini Pele ve Beckenbauer'in takımında kaleyi koruyarak geçirir. Yasin Özdenak ayrıca Galatasaraylı Gökmen Özdenak'ın da kardeşidir. Merak ettiğim New York'a giden Yasin iken niye kovboy şakpasını hep Gökmen takar?

Öyle Bir Şut Çekmek Ki Kundurayı Gol Yapmak!

2010-03-30T11:43:00.002+03:00