Nasıl ki geçen yaz Ronaldo, Kaka ve Ibrahimovic'in transferleri Avrupa futbol gündeminin baş köşesine oturdu görünen o ki bu yaz da Jose Mourinho'nun olası bir Real Madrid transferi aynı derecede gündeme oturacak. Özellikle bana göre hala Avrupa'nın en iyi futbol oynayan takımı Barcelona'yı eleyerek hem yıllardır final oynayamayan Inter'i ŞL finaline çıkartarak yine bir ilke imza atmış ve sükse yapmışken öte yanda Bernabeu'da ŞL kupası kaldıran Puyol'u görmekten Real Madrid'lileri kurtararak daha transfer olmadan Madrid tarafına da kıyak geçmiştir Mourinho. Aslında hem Mourinho'nun hem de Real Madrid'in profillerine bakıldığında ortak noktalar göze çarpıyor. Başarı, karizma kibir, antipati...Lakin olası Madrid serüveni bence Chelsea ve Inter serüvenlerine göre çok daha farklı ve zorlayıcı olacak Mourinho için. Buna sebep olarak Real Madrid'in Chelsea ve Inter'e göre daha farklı olan başarı algısını gösterebiliriz. Dün akşam gördük ki Barcelona'yı iki maçta da mat edip kupa finaline çıkan Jose Mourinho öncelikle çok büyük bir taktisyen fakat maç sonrası hareketleri ve çizdiği genel çizgi göz önünde bulundurulduğunda ise çok büyük bir egoya sahip. Hem ŞL finaline çıkarttığı Inter'de hem de yıllar sonra Premier League şampiyonu yaptığı ve ŞL yari finali oynattığı Chelsea'de kahramanlık mertebesine çıkarken başarıların yanında çizdiği imaj ile de o kulüplerde ki tabiri caiz ise şovun asıl sahibi olmuştur.
Çünkü amiyane tabir ile Real Madrid geçmişi ile o kadar başarılara alışmış bir kulüp ki hani klişe tabir ile "Forması bile zirveye oynar". Jose Mourinho Chelsea ve Inter tarihlerine lig ve ŞL başarılarıyla en ön sıralardan giriş yaptı. Ama onlarca kez lig şampiyonluğu yaşamış, Avrupa'nın en çok Kupa 1 şampiyonluğu yaşamış kulübü Real Madrid'de kazanacağı hiçbir kupa Jose Mourinho'ya Chelse ya da Inter'de yaşadığı ego şişiren etkiyi yaşatmayacak. Örneğin benim de pek beğenmediğim Carlo Ancelotti antrenörlük kariyerinde 3 ŞL finali oynadı ve bunların 2'sinde kupayı kazandı. Buna karşın Jose Mourinho 2. finalini daha bu sene oynayacak hem de ilk finali olan Porto-Monaco'dan yıllar sonra. Ama Ancelotti'nin Milan ile final oynaması Mourinho'nun Porto ve Inter ile final oynamasından daha az olağan dışı. Mourinho Porto ile 17 yıl sonra ilk kez ve kulüp tarihinde 2. kez takımı finale çıkarmıştı. Inter'de ise bu final kulüp tarihinin 5. finali ama 38 yıl aradan sonra Kupa 1'de oynanacak ilk final. Ancelotti ise kulüp tarihinin 9. Kupa1 finaline çıkarmıştı Milan'ı. Daha önceki 8 finalde 5 kez kupayı kazanan Milan Ancelotti'nin 2003'teki ilk finalinden sadece 8 sene önce yine finaldeydi. Ancelotti takımını Old Trafford'daki finale çıkararak büyük bir iş yapmıştı belki ama yaptığı ne kulüp tarihinde bir ilk ne de ancak rüyalarda görülebilecek bir başarıydı. Keza Del Bosque'nin Real Madrid ile kazandığı 2000 ve 2002 tarihli iki ŞL kupası da tarihe geçen başarılar olmakla birlikte kulüp geleneğinde sayısız kereler yaşanmış bir başarının tekrarından başka bir şey ifade etmiyordu.
Tüm bu sebeplerden dolayı diyorum ki Jose Mourinho asıl yıldızın kendi olmadığı, kulüp tarihinde bir devrimciden ziyade ŞL kupası kazanmış diğer hocalardan biri olarak anılacağı, Inter ve Chelsea'nin aksine yanında kendi egosunun oldukça sönük kalacağı bir kulüp olan Real Madrid'de istediği ortamı bulamayacaktır. Yaz döneminin en büyük transferi olarak gösterilebilecek bu hamle Real Madrid için fazla bir kayıba yol açmayabilir ama sürecin devamında Jose Mourinho'nun karizmatik imajı ve sonu gelmez egosuna sağlam bir darbe vurabilir. Gerçi egosuna alacağı darbe Jose Mourinho'yu daha çekilir, daha az antipatik kılabilir.
























